وزير لا يملّ من الرّقاعه * يولّى ثمّ يعزل بعد ساعه
ويدنى من تعجّل منه مال * و يبعد من توسّل بالشفاعه
اذا اهل الرّشا صاروا اليه * فاحظى القوم أوفرهم بضاعه
« خاقانى وزيرى است كه از بىشرمى خسته نمىشود ، شخصى را به منصبى برمىگزيند و ساعتى بعد او را عزل مىكند . هر كس را كه مالى از او به دست مىآيد به خود نزديك مىكند و كسى را كه به شفاعت متوسّل مىشود از خود دور مىسازد . هر گاه رشوهدهندگان نزدش مىآيند ثروتمندترين ايشان از ديگران بهرهمندتراند » . پس از چندى مقتدر خاقانى را گرفته به زندان افكند ، و علىّ بن عيسى بن جرّاح را به وزارت برگزيد .
وزارت على بن عيسى
علىّ بن عيسى از شيوخ كتّاب و دبيران به شمار مىآمد . وى مردى متين و با ورع و زاهد بود . صولى گويد : من كسى از وزراى بنى عبّاس را سراغ ندارم كه در زهد و عفّت ، و حفظ قرآن و دانستن معانى آن ، و نويسندگى و حساب دانى ، و دادن صدقات و مبرّات مانند علىّ بن عيسى باشد . گويند على بن عيسى هر سال از دهكدهها و مزارع خود هشتاد و اندى هزار دينار درآمد داشت ، كه نصف آن را صرف تنگدستان و بينوايان مىكرد ، و نصف ديگر را خرج خود و عيال و اصحابش مىنمود . علىّ بن عيسى به ادارهء امور وزارت كمر بست ، و ديوانها و مناصب را در ضبط خويش درآورد ، و قوانينى مقرر ساخت . دوران علىّ بن عيسى بهترين دوران يك نفر وزير بود . گويند دربارهء علىّ بن عيسى هيچگونه عيبجويى نمىشد جز آنكه مىگفتند وى چندان در جزئيّات امور مىنگرد كه او را از كلّيات باز مىدارد .
چون علىّ بن عيسى وزارت را به عهده گرفت صدقات و مبرّات وى آشكار شد .
و بسيارى از املاك و مزارع سلطانى را وقف كرد ، و ديوانى بدان اختصاص داد و