آن را : « ديوان البرّ » نام نهاد ، و درآمد آن را براى اصلاح سرحدّات و حرمين شريفين قرار داد .
علىّ بن عيسى از بامداد تا شام براى دادخواهى و ردّ مظالم مىنشست ، و به كمترين غذا و سادهترين لباس مىساخت . وى چندين بار وزارت مقتدر را به عهده گرفت ، و با ابو الحسن علىّ بن فرات پى در پى بارى اين و بارى آن به وزارت مىرسيدند .
وزارت حامد بن عبّاس
حامد پيوسته عهدهدار امور سواد : ( عراق ) بود . و با امور وزارت و دربار خليفه آشنايى نداشت . وى مردى كريم و بخشنده و با تجمّل و بزرگمنش و بسيار با مروّت ، و داراى كسان و خدمتگزاران پاكيزه و زيبا بود . ولى در تحصيل مال دلى سخت داشت ، و در امور درنگ نمىكرد ، و زود به تندى و سبكسرى مىگراييد ، با اين وصف كرم وى عيبهاى ديگرش را مىپوشانيد .
نقل شده است كه حامد بن عبّاس روزى به دار الخلافه رفت ، در اين وقت يكى از خواصّ خليفه براى چارپايان خود از حامد بن عبّاس درخواست جو كرد ، حامد نيز دوات خواسته صد كرّ [ 1 ] جو براى وى حواله نوشت ، آنگاه ساير خواصّ خليفه يكى پس از ديگرى از وى درخواست جو كردند و او حواله مىداد تا آنكه در يك ساعت هزار كرّ جو بخشش كرد .
چون مقتدر به نادانى و بىاطّلاعى حامد نسبت به امور وزارت پىبرد علىّ بن عيسى بن جرّاح را از زندان بيرون آورد ، و او را مانند نايب به دستيارى حامد گماشت .
ليكن علىّ بن عيسى به واسطهء خبره بودنش همانا اصل و پايهء كار بود ، آنچه را وى مىخواست به وقوع مىپيوست ، و با آنچه مخالفت مىكرد رشتهاش از هم مىگسيخت ،
هامش
[ ( 1 - ) ] كر : مكيالى است نزد مردم عراق ، و آن شش خروار است . اقرب الموارد .