رضوان آورد و ديگرى از شهداء آن معركه معوذ بن عفراء انصارى است كه ابو جهل لعين بضرب شمشير او از پاى درآمد و ديگرى عمير بن ابى وقاص است برادر سعد و او در سن شانزده سالگى بود كه بر دست سهيل بن عمرو بن عبدود شهد شهادت چشيد و عبد اللّه بن مظعون نيز از جملهء شهداء بدر است و او در آنوقت سى ساله بود و ايضا خالدين بكير در سن سى و چهارسالگى در آن معركه شهيد شد القصه بعد از وقوع اين فتح نامدار و انداختن جيفهء مردار كفار بچاه بدر سيد ابرار صلى اللّه عليه و آله الاطهار و صحبة الاخيار بسر آنچاه تشريف برد و نام كشتگان را كه در آنجا انداخته بود بر زبان راند و فرمود ( هل وجدتم ما وعد ربكم حقا فانى قد وجدت ما وعدنى ربى حقا ) عمر بن الخطاب گفت يا رسول الله با اجساد بىارواح سخن ميگوئى آنحضرت فرمود كه شما نيستيد شنواتر از ايشان سخنى را كه من ميگويم قتاده روايت كند كه در آنزمان حق تعالى مشركان را زنده گردانيده بود تا آواز رسول الله صلى الله عليه و سلم را بشنوند و حسرت و ندامت ايشان زياده گردد و درين باب روايات ديگر نيز ورود يافته و ايراد آن لايق بسياق اين مختصر نيست به ثبوت پيوسته كه چون احمد مختار صلى الله عليه و سلم الى انقراض الادوار در ضمان حفظ و حمايت پروردگار به طرف مدينه بازگشت در وادى صفرا بر سر تلى نشسته غنايم آن معركه را قسمت فرمود و بر شتر ابو جهل رقم اختصاص كشيد و بروايتى كه در روضة الاحباب مسطور است شمشير منية بن الحجاج را كه موسوم بذو الفقار بود بامير المؤمنين على انعام فرمود و باتفاق اهل سير هشت كس را كه برخصت آنحضرت جهت سرانجام بعضى از مهام در آن غزوه حاضر نبودند حكم حضار بدر داده حصه غنيمت ارزانى داشت و اسامى آنجماعت كه سه نفر از مهاجر و پنج كس از انصار بودند اينست كه نوشته مىشود عثمان بن عفان - طلحة بن عبد الله - سعيد بن زيد - ابو لبابة بن عبد المنذر كه از قبل آنحضرت در مدينه خليفه بود عاصم بن عدى - حارث بن خاطب - خوات بن جبير - حارث بن صمه و برين تقدير اصحاب بدر سيصد و سيزده كس باشند بعدد لشكر طالوت وقتى كه با جالوت محاربه مينمود در صحاح اخبار وارد است كه چون مهم اسيران كفار بر فديه قرار يافت آيهء عتابآميز
( ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ )
نازل گشت و اين معنى موجب ملال خاطر حضرت شده چون سابقهء عنايت ربانى شامل حال امت پيغمبر آخر الزمان بود متعاقب كريمهء مذكورهء اين كلام معجز نظام نزول نمود كه
( لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ )
و گويند شكستى كه اهل اسلام را در وقعهء احد واقعشده بواسطه اخذ فديه بود روايتست كه چون نبى آخر الزمان از معركه بدر بازگشت مصراع
ملك در ركاب و فلك همعنان
بنواحى مدينهء مكرمه رسيد بعضى از اعيان انصار را كه از موكب همايون تخلف نموده بودند مثل اسيد بن حضير و عبد الله بن انيس و غير هما بمراسم استقبال استعجال كرده بلوازم اعتذار و اداء تهنيت فتح و نصرت قيام و اقدام نمودند و حضرت مقدس نبوى صلوات الله و سلامه عليه عذر ايشان را پذيرفته دعاء خير بر زبان