مىبايد كرد . امرا چون اين انديشه بشنيدند هركس تقاعد « 1 » نمودند و مستوحش گشتند و دم استغنا و طغيان زدن آغاز نهادند . و كوچلك ديگرباره كار را وشكرده « 2 » گشته بود و مستعدّ شده . چون بشنيد كه كورخان از لشكر بازپس آمدست و با مواضع و رعايا چه بىرسمى « 3 » كرده و اكثر لشكر ازو اجتناب مىجويند درين وقت فرصت را غنيمت دانست و بار ديگر چون برق از ميغ متوجّه او شد و او را مغافصة « 4 » فروگرفت ؛ قال اللّه تعالى :
أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا
« 5 » ، در وقتى كه تمامت لشكر ازو پراگنده بود . و چون هيچ چارهء ديگر نماند كورخان خواست كه او را خدمتى كند و تواضعى نمايد . كوچلك بدان رضا نداد و او را اعزاز كرد و به محلّ پدرى مىنگريست و حرمت او رعايت مىكرد . و كورخان دختر اميرى بزرگ را كه غيرت زهره و مشترى بود « 6 » نامزد خود كرده بود . چون محكوم حكم كوچلك گشت آن دختر را كوچلك در تصرّف آورد . و كورخان بعد از يكدو سال گذشته شد و باد دولت خاندان ايشان نشسته بعد ما كه در غبطت و شادمانى سه قرن نود و پنج سال « 7 » روزگار گذرانيد چنانك آسيبى به دامن اقبال ايشان نرسيد . و چون هنگام زوال كار و تراجع روزگار آن طايفه آمد آنكس كه اسير زندان بود اميرخان آن قوم گشت و گورخان را گور خانمان « 8 » شد و تمامت قوم او سرگشته و پريشان شدند :
چو وقت آمد نماند آن پادشائى * به كارى نامد آن كار و كيائى
چو آيد ربح « 9 » باشد چون شود رنج * تهى دستى شرف دارد برين گنج
قال اللّه سبحانه و تعالى :
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ كُلٌّ كانُوا ظالِمِينَ
« 10 » .
هامش
( 1 ) - تقاعد : بازايستادن از كارى .
( 2 ) - وشكرده : آماده ، چالاك .
( 3 ) - بىرسمى : ستم .
( 4 ) - مغافصة : ناگهان .
( 5 ) - الم . . . آيا نديدهاى كه ما شياطين را به سوى كافران فرستاديم تا آنها را برانگيزانند ، برانگيختنى ؟ ( سورهء مريم 19 / 83 ) .
( 6 ) - يعنى از شدّت زيبايى باعث رشك و حسادت زهره و مشترى بود .
( 7 ) - قرن : ظاهرا يعنى سى سال . رجوع كنيد به ص 367 .
( 8 ) - از جناس در اين عبارت معلوم مىشود كه گورخان با گاف فارسى است . ( مص )
( 9 ) - ربح : سود .
( 10 ) - كدأب . . . و اين به شيوهء خاندان فرعون بود و كسانى كه پيش از آنها بودند كه آيات خداى خود را تكذيب كردند ، ما هم آنان را به كيفر گناهانشان هلاك كرديم و فرعونيان را در دريا غرق ساختيم و همه آنان كه غرق كرديم ستمكار بودند . ( انفال 8 / 54 )