حواشى و اضافات
( 45 ) - ص 375 س 2 : ابن فندق البيهقى : ترجمهء حال او مبسوطا در معجم الأدباء ياقوت ( طبع مرگليوث ج 5 ص 208 به بعد ) مسطور است .
( 46 ) - ص 388 س 14 : طغان شاه : نسخ جهانگشاى در اين موضع همه « سلطان شاه » دارند به جاى « طغان شاه » و ما قياسا به دلايلى كه در حاشيهء آن صفحه مسطور است متن را « به طغان شاه » تصحيح كرديم بعد از آن در يك نسخهء بسيار مصحّح مضبوطى از جامع التّواريخ
Suppl . pers . 1643 , f . 134 b )
كه در فهرست مطبوع كتابخانهء ملّى مذكور نيست ) ديده شد كه در اين موضع صريحا « طغان شاه » دارد نه سلطان شاه . معلوم شد حدس راقم سطور صائب بوده است .
( 47 ) - ص 395 س 6 : اين بيت از ابو العلاء المعرّى است در خطاب به اهل بغداد از قصيدهاى كه مطلعش اينست :
نبىّ من الغربان ليس على شرع * يخبّرنا انّ الشّعوب الى صدع
و اين بيت در ديوان ابو العلاء ( سقط الزّند -
( Arabe 3110 , f . 111 a
بدين طريق مسطور است :
فبئس البديل الشّأم منكم و اهله * على انّهم قومى و بينهم ربعى
( 48 ) - ص 483 س 15 : انّ الكرام للكريم محلّ . در محاضرات راغب اصفهانى طبع جديد سنهء 1326 ج 1 ص 37 مسطور است : « قال معاوية لعبد الرّحمن بن الحكم انّك قد لهجت بالشعر فايّاك و التّشبيب بالنّساء فتعرّ شريفة و الهجاء فتهجن كريما او تثير لئيما و ايّاك و المدح فهو كسب الأنذال . . . و ان لم تجد من المدح بدّا فكن كالملك المرادىّ حين مدح فجمع فى المدح بين نفسه و بين الممدوح فقال
احللت رحلى فى بنى ثعل * انّ الكريم للكريم محل »
از اينجا معلوم مىشود كه اين جمله مصراعى است از بيتى و نيز آنكه صواب نسخهء ز