حضرت على عليه السلام ، يگانه مدافع پيامبر صلى الله عليه و آله
( براى مطالعه )
در جنگ احد نيز نقش امير المؤمنين عليه السلام را بايد در دو مرحلهء - پيروزى و شكست مسلمانان - جستجو كرد .
* مرحلهء پيروزى : در اين مرحله ، پيروزى سپاه اسلام و فرار مشركين به دست آن حضرت انجام گرفت . پس از اينكه طلحة بن ابى طلحه اولين پرچمدار قريش با ضربات امام عليه السلام از پاى درآمد ، پرچمداران ديگر يكى پس از ديگرى - تا نه نفر پرچم را به دست گرفتند و همگى با شمشير مولاى متّقيّان على عليه السلام به قتل رسيدند . با كشته شدن پرچمداران ، ارتش قريش پا به فرار گذاشت . « 1 »
* مرحلهء شكست : به علّت سرپيچى بيشتر كمانداران تنگهِ « عَيْنَين » از دستور پيامبر صلى الله عليه و آله و رها كردن آن ، خالد بن وليد با سواره نظامش كوه را دور زد و از تنگه بر مسلمانان فرود آمد . بر اثر ضربات غافلگيرانه و كوبندهء دشمن - در اين مرحلهء از جنگ - هفتاد نفر ازمسلمانان به شهادت رسيده و بقيه - جز چند نفر پا به فرار گذاشتند .
بزرگترين نقش حضرت على عليه السلام در اين مرحله ، حفاظت و دفاع از وجود مقدّس رسول گرامى صلى الله عليه و آله بود .
آن حضرت - در شرايطى كه بجز عدّهاى معدود بقيه مسلمانان ، سعى در حفظ جان خود و فرار از ميدان نبرد داشتند و وجود مقدّس پيامبر صلى الله عليه و آله از هر طرف مورد هجوم ارتش قريش قرار گرفته بود - با حمله به سپاه دشمن ، ضمن جلوگيرى از پيشروى آنان ، دسته هايى كه قصد نزديك شدن و ضربه زدن به پيامبر صلى الله عليه و آله را داشتند از دم شمشير مىگذرانيد .
فداكارى امير مؤمنان عليه السلام آنچنان ارزنده بود كه جبرئيل آن را به رسول خدا صلى الله عليه و آله تبريك گفت ، و پيامبر صلى الله عليه و آله با بيان اين جمله كه « عَلِىُ مِنّى وَ انَا مِنْ عَلِىٍ » على از من است و من از على هستم ، فداكارى او را ارج نهاد و با شنيده شدن اين نداى غيبى « لا سَيْفَ الّاذُوالفَقارِ وَ لا فَتى الّا عَلِىُّ » ديگران نيز به عظمت اين فداكارى پى بردند . « 2 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 20 ، ص 51 - 50 و الصحيح من سيرة النبى صلى الله عليه و آله ، ج 4 ، ص 218 - 213
( 2 ) - مراجعه شود به تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 514 ، كامل ابن اثير ، ج 2 ، ص 154 ، و شرح ابن الحديد ، ج 14 ، ص 250 با اندكى اختلاف