مرور مىكنيم .
على عليه السلام قهرمان بى نظير جنگ بدر ( براى مطالعه )
حضرت على عليه السلام در جنگ بدر از دو نظر درخشش داشت :
* در نبرد تن به تن : هنگامى كه سه تن از دلاوران سپاه شرك به نامهاى « عُتبَه » ، « شَيبَه » و « وَليد » به ميدان آمده مبارز طلبيدند . به دستور پيامبر صلى الله عليه و آله عُبَيدَةِ بْنِ حارِثْ و حَمْزَةِ بْنِ عَبْدُالْمُطّلِبْ و على بن ابيطالب عليه السلام براى نبرد با آنان به پا خاستند . عبيده با عتبه ، حمزه با شيبه و حضرت على عليه السلام با وليد درگير شدند .
مورّخان نوشتهاند : على عليه السلام در همان لحظات اوّل ، رقيب خود را به خاك افكند ، آنگاه به كمك حمزه شتافت و حريف او را نيز با شمشير دو نيم كرد و سپس هردو به يارى عبيده رفتند و رقيب او را به هلاكت رساندند . « 1 »
و بدين ترتيب ، در قتل سه قهرمان شرك شركت داشت . خود آن حضرت در نامهاى به معاويه اين مسأله را ياد آور شده مىفرمايد :
« شمشيرى كه من در يك روز برجد تو ( عُتْبَه ) و دايى تو ( وَليدْ ) و برادر تو ( حَنْظَلَه ) و عموى تو ( شَيْبَه ) فرود آوردم ، در نزد من است . » « 2 »
* در نبردى عمومى : براساس نوشته مورّخان ، در جنگ بدر هفتاد نفر از سپاه شرك كه تعدادى از آنان مثل : ابُوجَهْل ، امَيَّةِ بْنِ خَلَفْ ، نَضْرِبْنِ حارِثْ و . . . از سران برجستهء كفّار بودند ، كشته شدند . از اين تعداد ، بين 27 تا 35 نفر به شمشير حضرت على عليه السلام به هلاكت رسيدند ، آن حضرت در قتل بقيّه نيز به گونهاى نقش داشت . بدين جهت مشركان قريش ، او را « مرگ سرخ » ناميدند ، و اين به خاطر نكبت و ذلّتى بود كه به دست امير مؤمنان عليه السلام دامنگيرشان شده بود . « 3 »
هامش
( 1 ) - الصحيح من سيرة النبى صلى الله عليه و آله ، ج 3 ، ص 191 - 192 ، بحارالانوار ، ج 19 ، صفحات 225 و 290
( 2 ) - همان مدرك
( 3 ) - الصحيح من سيرة النبى صلى الله عليه و آله ، ج 3 ، ص 202 ، مناقب ، ج 2 ، ص 68 و نيز مراجعه شود به بحار ، ج 19 ، صفحات 279 - 276 و 291