تشكيل شد كه عبارت بودند از :
1 - سليمان بن صرد خزاعى ؛ او بزرگ طايفهء خزاعه و از محترمان كوفه بود و سابقهء صحابى بودن پيامبر صلى الله عليه و آله را نيز داشت .
2 - عبداللَّه بن وال تميمى ؛
3 - رفاعة بن شدّاد بجلى ؛
4 - عبداللَّه بن سعد ازدى ؛
5 - مسيّب بن نجبه فزارى .
شيعيان به رهبرى اين پنج تن ، كه از بهترين ياران اميرالمؤمنين عليه السلام و شيعيان خاص بودند ، قيام كردند . « 1 »
اولين جلسهء سران قيام
طبرى مىگويد : آنان در خانهء سليمان بن صرد جمع شدند . مسيّب بن نجبه برخاست و به عنوان نخستين سخنران ، پس از حمد و ثناى الهى و درود بر پيامبر و خاندان او عليهم السلام چنين گفت :
. . . امّا بعد ، ما همه پير شدهايم و به طول عمر مبتلا گشتهايم و از اين رهگذر ، با فتنههاى گوناگون برخورد نمودهايم . از خداوند مىخواهيم كه از آنان نباشيم كه فرداى قيامت به ما گويد : « مگر آنقدر عمرتان نداديم كه هر كه پند گرفتنى بود پند گيرد ؟ و پيامبر و بيمرسان به سوى شما آمد . » « 2 » اميرمؤمنان فرموده : « عمرى كه خداوند در آن حجّت را بر فرزند آدم تمام مىكند ، شصت سال
هامش
( 1 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 93 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 552 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 158 .
( 2 ) - فاطر ( 35 ) ، آيهء 37 : « اوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَ جائَكُمُ النَّذيرُ » .