و در اين روزگار ، به اين بلاى عظيم دچار شديم ؛ روزگارى كه جور و ستم به حدّ اعلاى خود رسيده و زندگى در اين دنيا جز خوارى و ذلّت نيست . از كارهاى نيك و صواب وا ماندهايم و نسبت به عاقبت و پايان كار غافل ماندهايم .
ما پيش از اين ، براى ديدار آل بيت محمد صلى الله عليه و آله سربلند كرديم و گردن كشيديم و به آنها نويد يارى و نصرت داديم و آنان را به قيام و قدوم به نزد خود تشويق و تشجيع نموديم . امّا آن گاه كه آنان دعوت ما را پذيرفتند و به سوى ما شتافتند ، دست از يارى آنان كشيديم و راه مكر و خدعه را اختيار نموديم و در انتظار پايان كار نشستيم تا آن كه فرزند پيامبر ما ميان ما مظلومانه كشته شد و سلالهء رسول و نسل او و پارهء تن و جگر گوشهء او به آن سرنوشت مبتلا شد . او استغاثه كرد و يارى طلبيد ، ولىكسى به او جواب نداد .
قوم فاسق و تبهكار ، او را هدف تير و نيزه و شمشير خود نمودند تا كشتند و به اين هم اكتفا نكردند ؛ بدنهاشان را برهنه و اموالشان را غارت كردند .
هان ، برخيزيد و قيام كنيد كه خداوند بر شما غضب كرده است .
هرگز به نزد زن و فرزندان خود برنگرديد تا خدا از شما راضى شود !
به خدا قسم ، گمان نمىكنم با اين كار هم او از ما راضى شود ، مگر آن كه با قاتلان حسين به جنگيد و بكشيد تا كشته شويد .
چرا از مرگ مىترسيد ؟ بدانيد آن كه از مرگ بترسد ، خوار و ذليل خواهد شد . شما مانند بنىاسرائيل باشيد كه چون پيامبرشان به آنان گفت : « شما برخود ستم كرديد و گوساله پرستيديد . پس به
پيامدهاى عاشورا ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى سپاه
ص٨٩