تصوير جنايات بنىاميّه در اشعار فضل بن عبدالرّحمن هاشمى
فضل بن عبدالرّحمن هاشمى در اشعار حماسى خود ، كه سند تاريخى مهمى بهشمار مىرود ، اثر خون شهيدان كربلا و شهداى اهل بيت عليهم السلام را در قيام سيهجامگان و عبّاسيان نشان مىدهد و اين را مهمترين عامل تهييج مردم و بزرگترين بهانهء انتقام از بنىاميّه و دشمنان خاندان پيامبر عليهم السلام مىشمارد . به دليل اهميت موضوع ، اشعار او را ذكر مىكنيم :
آنان ( بنى اميّه ) در هر سرزمين كه بال و پرى درآوردند ، ما را به زندانها افكندند يا آواره كردند .
آنان ما را به صورت اسيران به مدينه گسيل داشتند . خداى من ، آنان را از آنچه بيم دارند كفايت نفرما .
آنان پس از رحلت احمد پاكيزه ، ميان ما به گونهاى رفتار كردند كه او دوست نمىداشت . و به استضعاف كشاندند .
بدون اينكه نسبت به آنان مرتكب گناهى شده باشيم ، ما را كشتند .
خداوند بكشد امّتى كه ما را كشتند .
حق ما را رعايت نكردند و سفارش خداوند را در مورد خويشان نگه نداشتند .
آنان ما را سختترين دشمن خود پنداشتند و ميان خونهاى ما شنا كردند .
منكر حقّ ما شدند و بر ما ستم روا داشتند و بدون هيچ انگيزهاى ، ما را دشمن شمردند .
ما گناهى جز اين نداريم كه پيامبر خدا از ما است و ما همواره رعايت خويشاوندى آنان را داشتيم .