است كه مصعب را به جنگ با مختار كشاندند . « 1 »
مصعب مقدّمات جنگ را فراهم كرد . لشكر او در كنار جسر اكبر ، خارج از شهر بصره ، اردو زدند .
او همچنين چند نفر از سران فرارى كوفه را از بصره به كوفه فرستاد .
آنان مخفيانه وارد كوفه شدند و مأموريّت داشتند افراد همفكر خود را جذب كنند و اوضاع را به نفع خود تغيير دهند . جمعى از كوفيان منافق نيز به آنان قول همكارى دادند و بدينسان ، مقدّمات جنگى بزرگ فراهم شد .
مختار ، كه از جريان بصره كاملًا آگاه بود ، مردم را در جريان كار قرار داد و لشكرى به فرماندهى يكى از فرماندهان شجاع به نام احمربنشميط بهسوى نيروهاى مصعب گسيل داشت . لشكر ابن شميط قريب شصتهزار مرد جنگى داشت كه براى جنگ با مصعب آماده شده بودند .
ابن شميط نيروهايش را در منطقهاى خارج از شهر كوفه به نام حمّام اعين سازماندهى كرد و فرماندهان سواره و پياده و ميمنه و ميسرهء لشكر را مشخص ساخت و بهسوى دشمن حركت نمود . نيروها در منطقهاى به نام مذار با هم برخورد كردند . « 2 »
نيروهاى مختار به فرماندهى احمربنشميط و نيروهاى مصعب به فرماندهى مهلب بن ابى صفره - كه مردى شجاع بود - در مقابل هم اردو زدند .
ابتدا ابن شميط به مصعب پيشنهاد داد كه « ما شما را به كتاب خدا و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و بيعت با اميرالمؤمنين ، مختار ، دعوت مىكنيم . » مصعب نيز متقابلًا گفت : « ما شما را به كتاب خدا و سنّت پيامبر و بيعت با اميرالمؤمنين ،
هامش
( 1 ) - اخبارالطوال ، ص 304 .
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 95 - 96 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 268 ؛ اخبار الطوال ، ص 305 .