يكى را به زمين دوختند و اسبان را روى آن گذراندند ، چنانكه نوشتهاند ، تنها يك جا دويست و چهل و هشت تن را ، كه در قتل حسين و ياران او شريك بودند ، طعم اينگونه كيفرها چشاندند ؛ ما اين داستانها را مىخوانيم و در آن نوعى قساوت مىبينيم ، امّا بايد دانست كه قضاوت مردم سيزده قرن بعد دربارهء كردار پيشينيان درست نيست .
شمر ، عبيداللهبنزياد ، عمر سعد ، حفص - پسر او - خولى ، سنان و دهها تن از سران لشكر كوفه كيفرها ديدند ، امّا تاريخ به همين جا بسنده نكرد و اين آخرين انقلاب و آخرين انتقام نبود . « 1 »
اين ، تازه عذاب دنيوى آن نابكاران بود و عذاب اخروى ، كه جلوهاى تام از قهر و سخط الهى را به نمايش مىگذارد ، بسيار افزونتر و كوبندهتر از اينها است .
« وَسيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا اىَّ مُنقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ » « 2 »
و به تعبير امير المؤمنين عليه السلام :
« يَوْمُ ا لْم - ظْلُومِ عَ لَى الظَّا لِم اشَدُّ من يَوْمِ الظّا لِم عَ لَى ا لْم ظْلومِ » « 3 »
روز ستمديده بر ستمكار سختتر است از روز ستمكار بر ستم ديده .
قصاص قاتلان امام حسين عليه السلام
طبرى مىنويسد : « شورش داخلى شهر كوفه عليه مختار در روز چهارشنبه
هامش
( 1 ) - پس از پنجاه سال پژوهشى تازه پيرامون قيام امام حسين عليه السلام ، سيد جعفر شهيدى ، ص 193 - 194 .
( 2 ) - شعراء ( 26 ) ، آيه 227 .
( 3 ) - نهجالبلاغه ، ترجمهء سيد جعفر شهيدى ، ص 401 ، قصار 241 .