اجامل اقواما حياء و لا ارى * قلوبهم تغلى على مراضها
يعنى من با گروههائى به جهت حيائى كه دارم نيك رفتارى ميكنم . ولى نمىبينم كه قلبهاى ايشان نسبت به من محبت و جوشش داشته باشند . نيز ميفرمايد :
1 -
لئن ساءني دهر عزمت تصبرا * و كل بلاء لا يدوم يسير
2 -
و ان سرنى لم ابتهج بسروره * و كل سرور لا يدوم حقير
1 - يعنى اگر روزگار مرا ناراحت كند تصميم صبر و تحمل ميگيرم و هر بلائى كه دوامى نداشته باشد سهل است 2 - و اگر روزگار مرا مسرور نمايد به سرور آن خوشحال نمىشوم . زيرا هر سرورى كه دوامى نداشته باشد حقير و كوچك است .
7 - در كتاب مناقب از گروهى از اهل تسنن نقل مىكند : هنگامى كه امام حسن عليه السّلام با معاويه صلح نمود مورد ملامت قرار گرفت . به آن حضرت گفته ميشد ! يا مذل المؤمنين ! و مسود الوجوه ! يعنى اى ذليلكنندهء مؤمنين و سياهكنندهء صورتها . آن بزرگوار در جواب ميفرمود : مرا سرزنش نكنيد ، زيرا در اين عملى كه من انجام دادم صلاح و مصلحتى بود . پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله در عالم خواب ديد : بنى اميه هر كدام پس از ديگرى ( بالاى منبر آن حضرت ) سخنرانى ميكنند ! رسول خدا از اين خواب محزون شد ، جبرئيل نزد آن حضرت آمد و سورهء :
إِنَّا أَعْطَيْناك الْكَوْثَرَ
و سورهء :
إِنَّا أَنْزَلْناه فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
را آورد .
در روايت ديگر از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل شده كه فرمود : آيهء - 205 - سورهء شعراء نازل شد كه ميفرمايد . آيا نديدى كه ما ايشان را تا يك مدتى بهرهمند نموديم . تا آنجا كه ميفرمايد : يمتعون . سپس سورهء :
إِنَّا أَنْزَلْناه
نازل شد .
منظور از نزول اين سوره اين است كه خدا ليلة القدر را براى پيامبر خود از آن هزار ماه كه بنى اميه سلطنت كردند بهتر دانسته است .