20 - نيز در كتاب امالى صدوق از حضرت امام حسين روايت مىكند كه فرمود : من شهيد اشك هستم ، هيچ مؤمنى مرا بخاطر نمىآورد مگر اينكه گريان مىشود .
21 - در كتاب كامل الزيارات از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : كسى كه نام ما نزد او برده شود و چشم وى اشكبار گردد و لو به قدر بال مگس ، گناهان وى آمرزيده مىشوند و لو اينكه باندازهء كف درياها باشد و . . .
22 - نيز در همان كتاب از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :
هر گاه چشم مؤمنى براى شهادت امام حسين بقدرى پر از اشك شود كه به گونههاى صورتش بچكد خداى رؤف او را دائما در غرفههاى بهشت جاى خواهد داد .
23 - نيز در كتاب كامل الزيارات از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : كسى كه نام ما نزد او برده شود و چشمانش گريان گردد خدا آتش جهنم را به صورت او حرام خواهد كرد .
24 - صدوق در كتاب امالى از ريان بن شبيب نقل مىكند كه گفت :
من در روز اول محرم بحضور حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام مشرف شدم . آن بزرگوار به من فرمود : آيا روزه هستى ؟ گفتم : نه . فرمود : امروز همان روزى است كه حضرت زكريا عليه السّلام دعا كرد و گفت :
پروردگارا ! يك ذريهء طيب و پاكيزهاى از نزد خود به من عطا كن ، زيرا تو دعا را مستجاب ميكنى . خدا دعاى او را مستجاب نمود و در آن موقعى كه حضرت زكريا در محراب عبادت بود ملائكه به او گفتند : خداى رؤف مژدهء يحيى را به تو ميدهد . پس كسى كه در اين روز روزه بگيرد و دعا كند خدا دعاى او را مستجاب مىكند همانطور كه دعاى حضرت زكريا را مستجاب نمود .
سپس حضرت رضا عليه السّلام فرمود : اى پسر شبيب ! اين ماه محرم ماهى است كه در گذشتهها مردم زمان جاهليت آن را محترم مىشمردند و ظلم و قتال را در آن حرام مىدانستند . ولى اين امت احترام اين ماه را و احترام پيامبر خدا را نشناخت .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 305
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٥