حسين شعر بگويد و گريه كند و ديگران را گريان نمايد مگر اينكه خدا بهشت را بر او واجب مىكند و او را مىآمرزد .
18 - در كتاب امالى صدوق از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : ماه محرم ماهى است كه مردم زمان جاهليت جنگ و جدال را در آن حرام ميدانستند . ولى در اين ماه ريختن خونهاى ما حلال شد ! احترام ما از بين رفت ! فرزندان و زنان ما اسير شدند ! خيمههاى ما طعمهء آتشها قرار گرفتند ! اموال ما به يغما رفت ! احترامى كه ما براى پيغمبر خدا داشتيم مراعات نشد ! حقا كه مصيبت امام حسين پلك چشم ما را زخم و اشكهاى ما را جارى و عزيز ما را در ارض كرب و بلا ذليل و غم اندوه را تا روز قيامت دچار ما كرد .
پس گريهكنندگان بايد بر شخصى مثل حسين گريه كنند ، زيرا گريه براى آن حضرت باعث آمرزش گناهان بزرگ خواهد شد .
سپس حضرت رضا فرمود : هر گاه ماه محرم فرا ميرسيد پدرم خندان نبود تا ده روز از محرم نگذشته بود غم و اندوه بر پدرم غالب بود . هنگامى كه روز عاشورا فرا ميرسيد روز مصيبت و محزونى و گريهء پدرم بود و ميفرمود : اين همان روزى است كه امام حسين صلوات اللَّه عليه در آن شهيد شد ! ! 19 - نيز در همان كتاب از حضرت رضا عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :
كسى كه روز عاشورا بدنبال كارى نرود خدا حاجتهاى دنيا و آخرت او را روا خواهد كرد .
كسى كه روز عاشورا روز مصيبت و حزن و گريهء او باشد خدا روز قيامت را روز فرح و خوشحالى وى قرار خواهد داد و چشم او در بهشت بما روشن خواهد شد .
كسى كه روز عاشورا را روز خير و بركت قرار دهد و در آن روز چيزى براى منزل خود ذخيره كند بركتى در آن نخواهد بود و روز قيامت با يزيد و عبيد اللَّه ابن زياد و عمر بن سعد لعنة اللَّه عليهم در قعر دوزخ محشور خواهد بود .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 304
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٤