تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 302

مساهمون:

ص٣٠٢
پدران خود تقاضا مىكند كه براى زوارش طلب آمرزش نمايند . امام حسين ميفرمايد : اگر زائر من بداند كه خدا چه ثوابهائى برايش مهيا نموده است خوشحالى وى از گريه و زارى او بيشتر خواهد شد ، هنگامى كه زائر آن حضرت از زيارت برميگردد هيچ گناهى نخواهد داشت . 14 - در تفسير على بن ابراهيم از حضرت على بن الحسين عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هر گاه چشم شخص مؤمنى براى شهادت امام حسين بقدرى پر از اشك شود كه به گونه‌هاى صورتش بچكد خدا او را دائما در غرفه‌هاى بهشتى جاى خواهد داد . هر شخص مؤمنى كه چشمش براى آن اذيت‌هائى كه در دنيا بما رسيده بقدرى پر از اشك شود كه به گونه‌هاى صورت وى برسد خدا او را در جايگاه صداقت در بهشت جاى خواهد داد ، هر شخص مؤمنى كه در راه ما دچار اذيت و آزارى شود و چشمانش براى آن اذيت‌ها پر از اشك شود و بگونه‌هاى صورتش بريزد خدا اذيت و آزارها را از او دور مىكند و روز قيامت وى را از غضب خود و آتش جهنم در امان خواهد داشت و . . . 15 - در كتاب قرب الاسناد از ازدى ( بفتح همزه و سكون زاء ) نقل مىكند كه امام جعفر صادق عليه السّلام به فضيل ( بضم فاء و فتح ضاد ) فرمود : شما مينشينيد و گفتگو ميكنيد ؟ گفت : آرى فدايت شوم . فرمود : اين گونه مجالس را دوست دارم ، اى فضيل ! امر دين ما را زنده كنيد ، اى فضيل ! هر كسى نام ما را ببرد يا نام ما نزد او برده شود و به قدر بال مگس اشك از چشمش خارج شود خدا گناهان او را مىآمرزد ، و لو اينكه به قدر كف دريا باشد . 16 - در كتاب امالى از ابو عماره نقل مىكند كه گفت : امام جعفر صادق به من فرمود : شعرى در بارهء امام حسين عليه السّلام براى من بگو ! وقتى من شعر در عزاى حسين گفتم آن حضرت گريان شد . دوباره شعر گفتم و آن بزرگوار گريان شد به خدا قسم من همچنان شعر ميگفتم و آن حضرت مىگريست تا اينكه صداى گريه را