به نظر رسيد در اين قسمت به بيان آيه شريفهاى از قرآنكريم بپردازيم تا قدر و ارزش كارى كه براى خداوند انجام شده ، روشن شود و بشارتى براى نويسندهاى باشد كه 12 سال از عمر با بركت خويش را مصروف چنين خدمت ارزندهاى كرده است . خداوند مىفرمايد :
« فَمَنْ يَعْمَلْ مِن الصّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيهِ وَ انّا لَهُ كتِبُونَ » « 1 »
پس هر كس كه از كارهاى شايسته انجام دهد و مؤمن باشد ، در برابر كوشش او ناسپاسى نخواهد شد و ما نويسنده [ كار و كردار ] او هستيم .
از اين رو نقّادى ما نسبت به اثر ارزشمند حاضر نيز كوچكترين قدر ناشناسى از تلاشهاى وافر نويسنده تلقى نخواهد شد .
ما مىدانيم كه فراهم آوردن چنين كتاب پرارزشى جز با تحمل رنجهاى بيشمار حاصل نمىشود . حرف همان است كه مرحوم وزيرى ( ره ) صاحب كتابخانه وزيرىِ يزد در يك بيت شعر نگاشته و بالاى سر كتابخانه خود نصب كرده بود :
يَرَى الناسُ دُهْنا فىِ الْقوارِيرِ صافيا * وَ لَمْ يَدْرِ ما يَجْرى عَلى رَأسِ سِمْسِمٍ
مردم روغن صاف و زلالى را در جام شفافى مشاهده مىكنند اما نمىدانند چه بر سر كنجد آمده تا چنين روغن زلالى از آن به دست آمده است !
اثر حاضر از امتيازات ويژه و برجستهاى برخوردار است ولى چنانچه يك ارزيابى كلى از روايات و منابع كتاب صورت پذيرد ، مشخص مىشود كه در برخى موارد مؤلف محترم از رواياتى بهره برده است كه از جهت سند يا دلالت مورد اعتناى بزرگان واقع نشده است . از اين رو بررسى مجددى در اسناد روايات و رجال احاديث و همچنين دقّت بيشترى در دلالت روايات لازم به نظر مىرسد .
هامش
( 1 ) - سوره انبياء ، آيه 94 .