انقلاب توّابين از شكستى سريع تا موفقيّتى تاريخى
سليمان بن صرد ، مردم را در « نخيله » گرد آورد و شعار ( اى خونخواهان حسين ) را سر داد .
سليمان بن صرد اوّلين كسى بود كه در ميان عموم مردم اين شعار را فرياد مىكرد . وى با مردم مداين و بصره مكاتبه كرد و گروه زيادى از اهالى اين دو شهر ، به علاوهء مردم كوفه به او وعدهء يارى دادند .
در موعد مقرّر ، مردم در منطقهء « نخيله » گرد آمدند : « نخيله » همان منطقهاى است كه قبلا در زمان جنگهاى معاوية بن ابى سفيان اردوگاه لشكريان وى بود . اين نقطه ، از نظر نظامى ، منطقهاى استراتژيك به شمار مىآمد و مىتوان آن را به منزلهء مدخل كوفه دانست .
سليمان بن صرد ، پس از آن كه قيام خود را علنى كرد و بين 3300 تا 4000 رزمنده به وى پيوستند 1 ، با فرماندهان نظامى اختلاف نظر پيدا كرد . سليمان ، كه فرماندهى عالى سپاه و جنبش را عهدهدار بود عقيده داشت كه ، اين جنبش بايد اهداف مشخّصى را تعقيب كند كه تمامى اين اهداف ، در از بين بردن قاتلان امام حسين ( ع ) و در رأس ايشان عبيد اللّه بن زياد خلاصه مىشد .
وى معتقد بود كه سپاه ، پس از انجام اين وظيفه روانهء كوفه شود . ولى افراد سپاه وى معتقد بودند كه قاتلان امام حسين ( ع ) در شام نيستند بلكه در كوفه به سر مىبرند و در واقع اين اهل كوفه بودند كه به فرماندهى مردم شام ، امام حسين ( ع ) را به قتل رساندند .
بدين ترتيب اعتقاد سليمان با اعتقاد لشگريان اختلاف داشت سليمان اصرار زيادى داشت تا به طرف شام حركت كنند . سرانجام سليمان به شام رفت و با عبيد اللّه بن زياد روبرو شد و همچنان