تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامان شيعه و جنبشهاى مكتبى ( فارسي ) — صفحة 363

مساهمون:

ص٣٦٣
ستمگران و سركشان و مشركان پاك ، و عدل و امنيت و ايمان را در آن حاكم گرداند . روايت شده است ، هنگامى كه امام حسن عسكرى ( ع ) وفات كرد دستگاه ، عدّه‌اى را براى تفتيش به خانهء حضرت فرستاد و آنها همه جاى خانه را تفتيش ، و سپس اتاقها را ممهور كردند . آنها در جستجوى فرزند امام بودند و از وجود زنانى كه آنها مىتوانستند زنان باردار را تشخيص دهند ، استفاده مىكردند . اين زنها را بر كنيزان امام وارد كردند و آنها نيز همهء كنيزان را از نظر گذراندند ، يكى از كنيزان وجود كنيزى حامله را افشا كرد ، كنيزك باردار دستگير و در اتاقى زندانى شد و نعرير خادم و ياران او به همراهى چند زن مأمور حفظ آن كنيز شدند و پس از آن به تهيّهء مقدّمات تشييع جنازهء امام حسن عسكرى ( ع ) پرداختند . بازارها تعطيل شد و بنى هاشم و فرماندهان و نويسندگان و ساير مردم سواره جنازهء امام ( ع ) را تشييع كردند . سامرا در آن روز به قيامت مىماند 12 كتابهاى زيادى وجود دارد كه از تأثير خبر مرگ امام عسكرى ( ع ) بر دستگاه بنى عبّاس و تولّد امام مهدى ( ع ) سخن گفته‌اند ، امامى كه خداوند هدايت و صلاح امّت را به وسيلهء او و از زبان پيامبر اكرم ( ص ) بشارت داده است . براى مثال « ابن صباغ مالكى » در كتاب خود « الفصول المهمّة » چنين مىگويد : ابو محمّد الحسن پسرش حجة القائم المنتظر را براى برپايى دولت حق ، جانشين خود قرار داد . امام عسكرى ، ولادت فرزند خود را به سبب وجود موقعيتهاى دشوار و ترس از تعقيب و دستگيرى و زندانى شدن اهل بيت به وسيلهء حكومت ، پنهان مىكرد 13 . بسيارى از كتابهاى تاريخى دربارهء اين مسأله با همين مضمون به بحث پرداخته‌اند 14 . بر طبق آنچه در اين كتابها آمده است وجود ترس در اين سلطه گران ايجاب مىكرد كه احتياطهاى زيادى به كار گيرند و اين خود نشانگر آن بود كه اوضاع طبيعى نبود ، هرگاه مىبينيم رئيس دولتى ، لشگريانى را تجهيز مىكند و به همهء وزارتخانه‌ها و مؤسّسات دولتى ، حالت آماده باش مىدهد اين مسأله به منزلهء آن است كه چنان حادثهء بزرگى به زودى در شرف وقوع است كه ممكن است بر عملكرد حكومت عبّاسى اثر گذارد . كتابهاى تاريخى ، مفصّلا به ذكر اين قضايا پرداخته‌اند و اين خود دلالت قوى بر اين نكته دارد كه : همهء مسلمانان آن روزگار ، جز تعداد اندكى به مهدويت اعتقاد داشته‌اند و عموم امّت اسلامى به اين عقيده ، معتقد بوده‌اند . مسألهء مهمتر آن بود كه مسلمانان اعتقاد داشتند كه اين مصلح امّت محمّد ، خود از خاندان محمّد ( ص ) و از نسل اوست و وجود نصوص متواترى كه از رسول اكرم ( ص ) نقل شده است ، بيانگر اين حقيقت است . و اگر اين اعتقاد نمىبود ديگر صحيح نبود كه مسلمانان آن روزگار معتقد شوند