تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامان شيعه و جنبشهاى مكتبى ( فارسي ) — صفحة 358

مساهمون:

ص٣٥٨
كه همسر او باردار بود و مدّت زيادى به زايمانش باقى نمانده بود ، از امام ( ع ) خواست تا براى زايمان همسرش دعا كند و به او پسرى عطا فرمايد و نامى را براى فرزند او برگزيند ، امام ( ع ) نيز به درگاه خدا دعا كرد و چنين فرمود : « خداوند به تو پسرى تندرست عطا فرمايد و محمّد و عبد الرحمن از نامهاى نيك هستند . » پس از مدّتى همسر او دوقلو زاييد كه در انگشتان پاى يكى از آن دو زوايدى به چشم مىخورد ولى نوزاد ديگر از تندرستى كاملى برخوردار بود ، وى اين فرزند را محمّد و نوزاد ديگرى را كه زوايدى در پاى خود داشت ، عبد الرّحمن ناميد . جعفر بن محمّد قلانسى مىگويد : با محمّد بن عبد الجبّار كه خادم بود و پرسشهاى زيادى از امام حسن عسكرى ( ع ) داشت نامه‌اى به حضرت نوشتيم ، محمّد بن عبد الجبّار از امام ( ع ) خواسته بود تا در حقّ برادرش كه براى آوردن گوسفند به ارمنستان رفته بود دعا كند ، امام ( ع ) پاسخ پرسشهاى او را فرستاد ولى در نامهء خود نامى از برادر او نبرده بود ، بعدا مطّلع شديم كه برادر او همان روزى كه امام ( ع ) پاسخ نامهء او را داده ، درگذشته است لذا دريافتيم كه امام ( ع ) از آن‌جا كه خبر مرگ او را مىدانسته ، ذكرى از او به ميان نياورده است 6 . ابو هاشم چنين روايت مىكند : يكى از شيعيان نامه‌اى به امام حسن عسكرى ( ع ) نوشت و از ايشان خواست تا دعايى را به او بياموزد . حضرت نيز اين دعا را براى او فرستاد : « يا أسمع السّامعين و يا أبصر المبصرين و يا اعزّ النّاظرين و يا اسرع الحاسبين يا أرحم الحاكمين ، صلّ على محمّد و آل محمّد و أوسع لى فى رزقى و مدّ لى فى عمرى و امنن علىّ برحمتك و اجعلنى ممّن تنتصر به لدينك و لا تستبدل بى غيرى » « * » ابو هاشم مىگويد : پيش خود چنين گفتم : خدايا مرا از حزب و گروه خود قرار ده . در اين هنگام امام ( ع ) به من رو كرد و فرمود : « تو از حزب و گروه خدايى زيرا به خدا ، ايمان ، و به رسول تصديق دارى و اولياى خدا را مىشناسى و پيرو ايشانى ، پس بشارت باد تو را و بشارت باد 7 . » از محمّد بن حسن بن ميمون ، روايت شده كه گفته است : نامه‌اى به حضرتش نوشتم و از فقر خود به ايشان شكوه كردم ، ولى بعدا پيش خود چنين گفتم : آيا حضرت صادق ( ع ) نفرموده كه : فقر با ما بهتر از توانگرى با ديگران است و كشته شدن با ما بهتر از زندگى با دشمنان ماست . امام پاسخ خود را اين‌گونه براى او فرستاد : « خداوند عزّ و جلّ ، هرگاه معاصى اصحاب ما زياد شود ، آنها را به فقر گرفتار مىكند و گاهى از گناه بسيارى از ايشان درمىگذرد و همان‌گونه كه
هامش
( * ) اى شنواترين شنوايان و اى بيناترين بينايان و اى برترين ناظران و اى سريعترين محاسبه‌كننده‌ها و اى رحيمترين داوران ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بر رزق و عمر من بيفزاى و با رحمت خود بر من منّت نه و مرا از كسانى قرار ده كه به وسيلهء آنها دين خود را به پيروزى مىرسانى و در اين مسير كسى را جايگزين من مكن . »