كاملترين رحمت و رأفت او نثار پيامبر و خاندانش باد . من ابو على بن راشد را به مقام حسين بن عبد ربّه و وكلاى قبلى خود برگزيدم و او ، هماكنون در نزد من به منزلهء حسين بن عبد ربّه است ، اختيارات وكلاى قبلى خود را نيز به ابو على بن راشد دادم تا حقّ مرا بگيرد و او را براى شما برگزيدم و وى را - كه فردى شايسته و مناسب است - بدين منصب گماشتم و شما - كه رحمت خدا بر شما باد - براى پرداخت وجوهات نزد او رويد . شما نبايد رابطهء ميان خود و او را تيره سازيد و انديشهء مخالفت با او را از اذهان خود خارج سازيد . به اطاعت خدا و پاك كردن اموالتان بشتابيد و از ريختن خون يكديگر خوددارى كنيد و بر نيكوكارى و تقوا يكديگر را يارى دهيد و از گناه و تجاوز نسبت به يكديگر دورى كنيد و خدا را بپرهيزيد باشد كه خدا بر شما رحم كند و به ريسمان پروردگار چنگ زنيد و نميريد مگر آنكه مسلمان باشيد .
من فرمانبردارى از او را چون اطاعت از خودم لازم مىدانم و نافرمانى او را نافرمانى از خود مىدانم پس بر همين شيوه باقى باشيد كه خداوند بر شما پاداش مىدهد و از فضل خود وضع شما را بهبود مىبخشد و خداوند بر آنچه دارد بخشنده و كريم است و نسبت به بندگان خود سخاوتمند و رحيم است . ما و شما در گرو ارادهء خداييم . اين نامه را به خط خود نوشتهام و سپاس بسيار مر خدا راست 2 . »
فعاليّت و مرگ امام هادى ( ع )
عناصر برجسته مكتبى در مدينهء منوّره گرد مىآمدند و بر خانهء امام ( ع ) وارد مىشدند و امام اوامر لازم را بر آنها صادر مىكرد و اموال بسيارى كه تقديم ايشان مىشد ، در جاى خود به مصرف مىرساند ، اين بدان معناست كه امام اقتصاد امّت اسلامى را نيز رهبرى مىكرد .
امام ( ع ) هنگامى كه در سامرا - پايتخت حكومت - به سر مىبرد ، رهبرى حقيقى حكومت را به عهده داشت . براى مثال ، متوكّل كه يكى از بزرگترين خلفاى بنى عباس به شمار مىآمد ( و فردى بود كه بيش از ساير خلفا به افراد مكتبى تنگ مىگرفت و در سال 236 ه دستور ويران كردن قبر امام حسين ( ع ) و خانههاى اطراف آن را صادر كرد و دستور داد در آن به كشت و زراعت بپردازند ، و قبر امام ( ع ) را به آب بست تا مانع زيارت مردم شود و ماموران او همهء زوّار امام حسين ( ع ) را به قتل مىرساندند و قبر امام ( ع ) را به زمين زراعى تبديل كرد - زيرا چنانكه قبلا گفتيم قبر امام حسين ( ع ) به منزلهء كوه آتشفشانى بود كه روحيهء انقلابى و زير بار ظلم نرفتن را در ميان مردم اشاعه مىداد - ) سخن چينان خليفه - هنگامى كه امام ( ع ) در سامرا به سر مىبرد - نزد خليفه مىآمدند و به وى چنين مىگفتند : « آيا تو خليفهاى يا على بن محمد الجواد زيرا ، همهء فرماندهان ارتش و عموم مردم به او گرايش دارند ، اين درست است كه تو پارهاى اوقات امامت نماز مردم را به عهده