ياد گرديده است . « 1 »
پيش از اين ، شرحى از چگونگى بناى قبهء امامان در دورهء عثمانى و تخريب آن به دست وهابىها گذشت . در اينجا ، شرح حال مختصرى از زندگى چهار امام بقيع را مىآوريم :
امام مجتبى عليه السلام
ريحانهء رسول خدا صلى الله عليه و آله ، حسن بن على عليهما السلام در پانزدهم رمضان سال سوم هجرت به دنيا آمد . وى و برادرش امام حسين عليه السلام مورد علاقهء شديد رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند و به عنوان فرزند آن حضرت شناخته مىشدند . امام مجتبى عليه السلام ، بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله ، در كنار پدرش امير مؤمنان عليه السلام ، در جنگهاى جمل ، صفين و نهروان شركت كرد . پس از شهادت اميرمؤمنان عليه السلام ، با نصب پدرش ، مردم عراق با او بيعت كردند ، اما به دلايل متعددى وى را همچون پدرش در جنگ با معاويه تنها گذاشتند . او نيز به اجبار حكومت را رها كرد و عازم مدينه شد . اين رخداد در سال 41 هجرى اتفاق افتاد . پس از آن ، امام مجتبى عليه السلام به مدت ده سال در مدينه با شيعيان خود در ارتباط بود .
امام حسن عليه السلام اسوهء كاملى براى اخلاق اسلامى بود و بارها اموال خويش را نصف كرد و نيمى از آن را در راه خدا بخشيد . عاقبت به توطئهء معاويه و به دست همسر نابكارش جَعْده دختر اشعث بن قيس ، مسموم شد و به شهادت رسيد . مردم مدينه در سوگ آن امام به ماتم نشستند .
امام حسن عليه السلام علاقهمند بود تا در كنار جدّش رسول خدا صلى الله عليه و آله به خاك سپرده شود ؛ اما مروانيان با همكارى شخصى كه ادعاى مالكيت زمينى را داشت كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آنجا مدفون شده بود ، مانع اين كار شدند . امام حسين عليه السلام به خاطر توصيهء برادر به عدم ايجاد درگيرى ، برادرش را در بقيع به خاك سپرد .
هامش
( 1 ) التعريف ، ص 43