عصر نخستين اسلامى و مظلوميت امامان را زنده نگاه داشتهاند .
در اينجا به معرفى برخى از شخصيتهاى مدفون در بقيع مىپردازيم :
قبور ائمهء شيعه
گذشت كه بزرگترين بقعهء موجود در بقيع ، بقعهء عباس و چهار امام عليهم السلام بود كه در كنار آن ، قبر فاطمهء زهرا يا فاطمهء بنت اسد نيز قرار دارد . اين قبور از همان آغاز مورد توجه بود ، اما روشن نيست كه از چه زمانى براى آنها بقعه ساختند .
مسعودى ، مورخ معروف ، در كتابش ( مُرُوج الذهب ) نوشته است كه وى سنگى را روى قبور آنان ديده است كه اين عبارت روى آن حك شده بود :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم ، الْحَمْدُ للَّهِ مُبِيد الأُمَم وَ مُحْيِي الرمَم ، هذا قَبْر فاطِمَة بِنْت رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ سَيِّدَة نِساءِ الْعالَمِين وَ قَبْرُ الْحَسَن بن عَلِىّ بْن ابِيطالِب وَ عَلِىّ بن الْحُسَينُ بْن عَلِىّ وَ مُحَمَّد بْن عَلِىّ وَ جَعْفَر بْن مُحَمَّد رَضِى اللَّهُ عَنْهُمْ أَجْمَعِين » . « 1 »
در اين نقل اشاره به وجود بقعه نشده است ، اما به هر روى ، نشان مىدهد كه اين محل در قرن چهارم ، كاملًا آشكاربوده و مورد توجه زيارت كنندگانى مانند مسعودى كه شيعه مذهب بود ، قرار گرفته است .
ابن نجار ( م 643 ) از « قبّهء عاليه » كه روى مزار ائمه بوده ، ياد مىكند و مىنويسد : اين قبّه دو در دارد كه يكى از آنها هر روز براى زيارت باز مىشود . « 2 »
به نوشتهء محمدبن احمد مَطَرى ( م 741 ) قبّهاى كه در زمان وى بر روى مزار ائمه بوده و از آن با تعبير « قبّةٌ عاليه » كه توسط ناصر عباسى ( خلافت از 575 تا 622 ) بنا شده ،
هامش
( 1 ) مروج الذهب ، ج 4 ، صص 132 و 133 ، ش 2377 ، ( تصحيح شارل پلا ، بيروت ، 1973 )
( 2 ) اخبار مدينة الرسول ، ص 153