اصيل شيعه است .
امام باقر عليه السلام در سال 114 يا 117 قمرى به تحريك هشام بن عبدالملك به شهادت رسيد و در كنار پدرش حضرت سجاد عليه السلام در بقيع مدفون شد .
امام صادق عليه السلام
امام صادق عليه السلام كه ششمين امام معصوم است و مذهب شيعه با نام او به عنوان مذهب جعفرى شناخته مىشود ، در سال 80 يا 83 قمرى در مدينه به دنيا آمد و پس از رحلت پدر ، رهبرى فكرى و سياسى شيعيان اصيل پيرو مذهب اماميه را برعهده گرفت .
آن حضرت تا سال 148 قمرى در قيد حيات بود . در اين مدت نزديك به چهارهزار نفر شاگرد در محفل درسش حاضر شدند و از دانش آن حضرت بهره بردند . امام صادق عليه السلام مورد ستايش تمامى عالمان عصر خويش بود .
در متون دينى شيعه ، چندين هزار روايت از آن حضرت در تفسير ، اخلاق و به ويژه فقه ، رسيده كه باعث عظمت حديث شيعه و موجب تقويت بنيهء علمى آن است . امام صادق عليه السلام كوشيد تا شيعيان را در برابر ديگران مسلّح به دانش حديث و فقه كند و با انحرافاتى كه ممكن بود در ميان شيعه به وجود آيد ، به مبارزه برخيزد . در دورهء اين امام نيز جز در چند سال نخست دولت عباسى ، فشارى سخت بر شيعيان وجود داشت . منصور ، دوّمين خليفهء عباسى ، نسبت به امام صادق عليه السلام سخت كينه داشت و عاقبت نيز به نوشتهء مورّخان در 25 شوال سال 148 هجرى ، آن حضرت ، به تحريك وى مسموم شد و به شهادت رسيد . امام صادق عليه السلام در كنار جد و پدرش در بقيع به خاك سپرده شد .
در گذشته ، قبور اين چهار امام ، با قبّهاى كه برفراز آن ساخته شده بود ، به عنوان يكى از زيارتگاههاى مسلمانان ، بهويژه شيعيان ، شناخته مىشد ؛ يكى از مشهورترين اين بناها ، از آن « مجدالملك قمى براوستانى » وزير بركيارق سلجوقى است كه در قرن پنجم بر فراز قبور امامان ساخته شده بود . اما اين آثار در سالهاى