و رسولاكرم صلى الله عليه و آله آنان را درصفّه اسكان دادهبود . آنان چهارصدتن بودند كهرسولخدا هر صبح و شام بر آنان سلام مىكرد و حالشان را مىپرسيد .
روزى به آنان سر مىزد ، كه ديد يكى از آنان كفش خود را پينه مىزند و دوّمى را ديد كه جامهاش را وصله مىكند وسوّمى را ديد موهاى سرش را مىشويد .
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله هر روز براى هر يك از ايشان يك مدّ خرما تقسيم مىكرد . مردى از ايشان برخاست و گفت : اى رسول خدا ، اين خرماهايى كه شما به ما مىخورانيد شكمهاى ما را مىسوزاند ! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به خدا سوگند اگر مىتوانستم ، دنيا را در اختيار شما مىگذاشتم ؛ اما شما پس از من مىمانيد و هر صبح و شام غذاهاى رنگارنگ و ظرفهاى فراوان پرطعام خواهيد داشت .
برخى از شما صبح سفرهاى چهارگوش و پهن بگشايد و شب سفرهاى ديگر .
شما خانههاى بزرگ مىسازيد و همانند كعبه آن را بلند و آراسته بالا مىبريد .
يكى از اصحاب صفه برخاست و گفت : اى رسول خدا ، من به آن زمان راغبتر و علاقمندترم . آن زمان كى فراخواهد رسيد ؟ حضرت فرمود : شما در اين زمان ، بهتر از آن زمان هستيد . اگر ( اكنون ) شكم خود را از حلال پر كرده باشيد ، بيم آن هست كه ( فردا ) از حرام هم پر كنيد . » « 1 »
زمينى كه به اهل صفه اختصاص داده شده بود ، مساحتى 96 مترى و مسقّف بود كه در منتهااليه شرقى مسجد و به عبارتى در انتهاى مسجد ، كنارهء ديوارهء شمالى آن قرار داشت . بنابراين ، جايى كه امروزه به عنوان صفه نشان مىدهند و در اصل « دَكَّة الأغاوات » - دكهء آغايان يا خواجگان حرم - نام دارد ، نبايد محل اصلى صفّه باشد ، بلكه صفه در غرب آن داخل مسجد زمان پيامبر صلى الله عليه و آله قرار داشته است . مكان موجود كه به خطا صفّه ناميده مىشود ، در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و تا زمان توسعهء مسجد توسط وليدبن عبدالملك به سال 88 - 91 خارج از مسجد بوده و محل حجرات برخى از زنان رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده است .
هامش
( 1 ) علامهء مجلسى ، بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 310 ؛ ج 70 ، ص 128 و ج 72 ، ص 38 و نيز نك : فصلنامهء « ميقات حج » ، ش 21 ، صص 77 و 78