لذا عقابى نخواهد داشت و تنها از جهت قبح فاعلى مورد مذمت مىباشد . مورد ديگر تجرّى آنست كه تنها « نيّت و قصد معصيت » را داشته باشد و هيچگونه اقدام عملى در كار نباشد حكم اين نوع از تجرّى چه خواهد بود ؟
مرحوم شيخ مىفرمايد در روايات زيادى تصريح شده است كه نيّت معصيت مورد عفو مىباشد و حرمتى ندارد در نقطه مقابل ، روايات ديگرى است كه نيّت معصيت را حرام و سرمنشأ عقاب و عذاب معرّفى نموده است به سخن ديگر در مورد نيّت معصيت دو دسته روايات متعارض موجود است كه از يك دسته آنها عفو و عدم حرمت آن استفاده مىشود و از دسته ديگر حرمت آن استفاده مىشود مرحوم شيخ بدون آنكه از اخبار عفو ذكرى به ميان آرد و بعنوان نمونه لااقل يك روايت نقل نمايد . از روايات دالّه بر حرمت نيّت معصيت 7 تا روايت متذكر مىشود و آنها را با سهتا آيه و 2 تا روايت تأييد مىنمايد و در پايان جهت رفع تعارض بين آن دو طائفه از روايات دو طريق جمع را معرفى و بدون آنكه صراحة در مورد حكم « نيّت معصيت » اظهارنظر نمايد بحث را خاتمه داده و به بررسى اقسام تجرّى مىپردازد .
از باب نمونه دوتا روايت از اخبار عفو را متذكر مىشويم : 1 - ج 1 وسائل الشّيعة باب 6 حديث 6 عن زرارة عن احدهما ( ع ) قال انّ اللّه تبارك و تعالى جعل لآدم فى ذريّته انّ من همّ بحسنة فلم يعملها كتبت له حسنة و من همّ بحسنة و عملها كتبت له عشرا و من همّ بسيّئة لم تكتب عليه و من همّ بها و عملها كتبت عليه سيّئة . 2 - ج 1 وسائل الشيعة باب 6 حديث 7 عن ابى عبد اللّه ( ع ) قال انّ المؤمن ليهمّ بالحسنة و لا يعمل بها فتكتب له حسنة و ان هو عملها كتبت له عشرة حسنات و انّ المؤمن ليهمّ بالسّيئة ان يعملها فكتبت عليه سيّئة و ان همّ بالسيّئة فلا يعملها فلا تكتب عليه .
از هر دو روايت مذكور و روايات ديگر بوضوح استفاده مىشود كه تنها نيّت معصيت مورد عفو است و جرم و گناه به حساب نمىآيد .
أوضح الشروح في فرائد الأصول ( شرح فارسى بر رسائل شيخ انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 62
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٦٢