عبد العلى جونپورى 1190 ه ق / 1776 م
سيد عبد العلى بن على عظيم از اهالى « جونپور » و از اولاد مفتى مبارك بن ابى البقاء حسينى حنفى بود .
وى نزد سيد محمد عسكرى درس خواند و در منطق ، حكمت و ادب به استادى رسيد .
مجموعهاى از اشعار عربى و فارسى از خود به يادگار گذاشت ، كتابى نيز به نام عنقاى مغرب نوشته است . او با شيخ على حزين رابطه داشت و در مرثيهاى وى به اين موضوع اشاره كرده است . مولوى ذاكر على نجوى ( درگذشته به سال 1211 ه ق ) از شاگردان او بود . وى در قبرستان محلهء مفتى مدفون است .
عبد العلى ديوكهتوى 1162 ه ق / 1749 م 1243 ه ق / 1827 م
مولانا سيد عبد العلى در « ديوكهته بلوك غازىپور » متولد شد . بعد از تحصيلات ابتدايى در سال 1183 ه ق به فيضآباد رفت و در آنجا نزد ملا محمّد على پادشاه كشميرى تحصيلات خود را كامل كرد . بنا به اجازهء آقا محمد باقر اصفهانى حايرى در سال 1200 ه ق امامت جماعت فيضآباد به او واگذار شد . نواب آصف الدوله اعلى اللّه مقامه ملكى به درآمد ساليانهء يك هزار روپيه به او اعطا كرد . وى در زادگاه خود در سال 1222 ه ق مسجد زيبايى ساخت .
فردى بسيار عابد و زاهد و عالمى عامل بود و از شاگردان غفران مآب به شمار مىرفت .
با رؤيت هلال ماه محرم مىگريست و به ذكر سيد الشهداء مىپرداخت . خوردن و نوشيدن و خروج از حجره را ترك مىگفت . فرزندش سيد كلب على نيز صاحب علم و كمال و او نيز از شاگردان غفران مآب به شمار مىرفت اما در جوانى از دنيا رفت . تاريخ وفات مولانا عبد العلى 1243 ه ق است .
عبد العلى ، شيخ هروى 1278 ه ق / 1861 م 1341 ه ق / 1922 م
رونق علمى ، احياى فلسفهء اسلامى و تبليغ قرآنى در لاهور مرهون علامه شيخ عبد العلى هروى بود . ذهن او حكيمانه ، فكرش عميق و بيانش استدلالى و اطمينانآفرين بود .