و جماعت و مفتى رسمى خيرپور ميرس سند بود .
تصانيف او عبارتند از : رجال بخارى به زبان اردو ( من دو جلد آن را دارم و جلد چهارم آن را هم ديدهام ) ؛ حقيقة السرائر اكبر الكبائر ( عربى ، چاپى ) ؛ گناهان كبيره ( چاپ لكنهو ، نزد من موجود است ) ؛ التخلف عن الثقلين ( عربى ) .
عبد الحفيظ مدراسى ، حيدرآبادى 1277 ه ق / 1860 م 1345 ه ق / 1926 م
مولانا عبد الحفيظ ايرانى الاصل بود و در حيدرآباد و عراق تحصيل علم كرد و به درجهء اجتهاد رسيد . سرسالار جنگ از شاگردان او به شمار مىرفت . او فردى نيك و بسيار مقدس بود ، گفته مىشود كه در سال 1345 ه ق در سن هفتادسالگى درگذشت .
عبد الرحيم بلبله ( ميرزا ، ثقةالاسلام ) 1294 ه ق / 1877 م 1356 ه ق / 1937 م
ثقةالاسلام مولانا عبد الرحيم ، در شهر « باكو ، قفقاز » در 22 اوت 1877 م در محلهاى به نام « بلبله » به دنيا آمد . از كودكى متمايل به آموختن علوم دين بود و والدين وى نيز همين را مىخواستند ، بنابراين بعد از طى مراحل ابتدايى ، از ثروت خود چشمپوشى كرد و به تهران رفت . حديث ، فقه ، كلام ، رياضى ، حكمت و فلسفه را آموخت . بعد از اينكه فارغ التحصيل شد در محضر استادان نجف ، كربلا و سامره دروس عالى و نيز درس خارج را تمام كرد . از مجتهدانى بزرگ مانند آية اللّه سيد محمد كاظم طباطبايى و آية اللّه ملا محمد كاظم خراسانى اجازهها گرفت و بعد از اقامت پانزدهساله در عراق به ايران آمد . در آن هنگام ايران دچار اغتشاش سياسى بود ، ثقةالاسلام از مجلس ( پارلمان ) حمايت كرد و بر ضد انگليسيها نهضتهايى تشكيل داد و لباسهايى به سبك كشورهاى اسلامى براى علماى عراق فرستاد و تقاضا كرد كه لباسهاى انگليسى را تحريم كنند . حكومت تركيه به پاس كارهاى وى او را به لقبهاى « ثقةالاسلام ، ذو الرئاستين » و « شمس التقى » ملقب ساخت و نشان طلايى هم به او اعطا كرد . حكومت روسيه مخالف سرسخت او بود .
قبل از جنگ 1914 م مىخواست با پدر بزرگوارش به باكو برود اما روسيه ، قفقاز را تصرف كرده بود و پدرش هم در آن هنگام درگذشت . املاك وى در آذربايجان مصادره شد ، روسها