سيد سجاد حسين جونپورى 1296 ه ق / 1889 م 1373 ه ق / 1953 م
مكرّم العلماء ، عمدة الفقهاء مولانا سيد سجاد حسين زيدى از اهالى جونپور و ركن تاريخ علمى آن شهر بود .
جدّ اعلاى وى مولوى سيد منصب على صاحب علم و از مالكان جونپور به شمار مىرفت .
فرزندش مولانا سيد عابد على مجتهد در اواخر عمر به عراق رفت و در آنجا معجزهاى رخ داد يعنى به علّت ضعف و كبر سن بينايى چشم را از دست داده بود و در آنجا بينايى خود را بازيافت . محمد حسن فرزند مولانا عابد على نيز عالم و مجتهد و خطيب بود . مولانا سجاد حسين فرزند وى بود . او در جونپور در محلهء ملا توله در شب جمعه 17 شعبان 1296 ه ق به دنيا آمد . نام تاريخى او ذو الفقار حسنين بود . در سن پنجسالگى نزد مولانا ناصر حسين درس خواندن را آغاز كرد .
وى در كودكى همراه با والدين خود براى زيارت به عراق رفت و در همان جا مدتى در نزد پدربزرگش در كربلا زندگى كرد .
تحصيلات ابتدايى را نزد پدرش و نيز در محضر عمويش زاهد على به پايان رساند و نيز از محضر مولانا ناصر حسين مجتهد جونپورى استفاده كرد .
در لكنهو نزد عماد العلماء مير آقا ، مولانا على محمد تاج العلماء و مولانا ظهور حسين درس خواند و مدتى در مدرسهء عاليهء اسلاميهء لكنهو سكونت گزيد .
چون خوشنويس و جوانى فاضل بود ، مولانا آقا حسن نگارش و نيز چاپ كتاب « عماد الاسلام » را برعهدهء او گذاشت . بعد از اينكه در لكنهو فارغ التحصيل شد ، براى گرفتن مدرك اجتهاد نزد استادان عراق رفت و در سال 1321 ه ق از علماى بزرگ نجف و كربلا اجازههاى مختلف دريافت كرد .
مولانا سجاد حسين فردى بسيار فعال ، عالم با عمل ، باذكاوت ، اديب و خطيب بود . از خدمات مهم او يكى تأسيس انجمن « صدر الصدور » بود كه مدتى بعد به « كنفرانس شيعه » تبديل شد ، ديگر مجلهاى به نام « معالم » داير كرد كه در آن نظم و نثر و همچنين ترجمهء جلد اول عماد الاسلام به چاپ مىرسيد .
اوضاع وخيمى كه در دانشگاه اسلامى علىگره به علت سخنرانى مولانا سبط حسن به وجود