وجود نداشت .
وى در آخرين سفر لاهور در 13 آوريل 1972 م در ضمن يادداشت شرح حال خود اسامى كسانى را كه از محضر آنان مستفيض شده ذكر كرده است : سيد ابو بكر بن شهاب مرعشى تلميذ زين دهلان ( حيدرآباد دكن ، مولانا على حيدر نظم طباطبايى ، ضامن كنتورى ، مولانا سبط حسن لكنهوى ، ميرزا محمّد هادى رسوا ، در نجف آقاى نايينى ، آقاى ميرزا على شيرازى ، آقاى اصطهباناتى ، آقا بزرگ تهرانى ، آقاى هبة الدّين شهرستانى ، در هندوستان و پاكستان هم با تمام علما ارتباط داشت من او را در حديث و رجال ، تفسير ، ادب و تاريخ از لحاظ حافظه كمنظير يافتم ، چندين سفر به عراق و ايران داشته و به تمام نقاط جنوب هند سفر كرده بود . سرانجام در سن 65 سالگى در روز دوشنبه 23 ذيقعدهء 1393 ه ق / 19 دسامبر 1973 م ساعت يازده شب درگذشت . روز بعد جنازهاش با جمعيّت انبوهى تشييع و در حسينيهء سجاديه به خاك سپرده شد .
مقبرهء وى در آنجا با اهتمام خاصى ساخته شده است .
تصانيف او عبارتند از : كنز مخفى ( چاپ لكنهو 1924 م ) طب معصومين ( چاپ حيدرآباد ، 1926 م ) جنگهاى حيدرآباد ( چاپ 1942 م ) دستور علمى و مسايل اخلاقى ( چاپ حيدرآباد دكن و كراچى ) ترجمهء انگليسى نامهها به نام مالك اشتر ، روزنامهء المنتظر كراچى ، اشعار ، حواشى و اقتباسات بىشمار كه چاپ نشده است .
رضا بن شيخ زين العابدين شهيدى 1289 ه ق / 1872 م
شيخ رضا بن زين العابدين هندى ، عاملى الشهيدى ( بهاء الدّين ) فقيه و اصولى و از احفاد شهيد بود . به قول صاحب اعيان الشيعة در سال 1289 ه ق در مدرس درگذشت و گويا بنيانگذار اجتهاد در مدرس و مروج روايت شهدا بود . از آثار او مىتوان شرح شرايع اسلام ( عربى ) را نام برد .
رضا حسين نونهروى 1291 ه ق / 1874 م
سيد رضا حسين بن حسين بن رمضان على حسينى در « نونهره بلوك غازىپور » متولد شد .
بعد از گذراندن دورهء ابتدايى به لكنهو سفر كرد . در لكنهو از مولانا سيد محمّد تقى به اخذ مدارك علوم دين نايل آمد و بقيهء زندگى را در تدريس سپرى كرد و در سال 1291 ه ق وفات يافت .