و عجم شركت داشتند ، سرانجام بعد از ماه محرم از راه بمبئى به زادگاه خود برگشت .
مولانا رجب على علاوه بر اينكه اديب و شاعر فارسى و عربى بود ، در فن خطابه و مناظره و بحثهاى سياسى تبحر داشت . وى در شبه قاره هند و بخصوص در شمال هندوستان از بزرگترين سياستمداران مسلمان به شمار مىرفت و در عقايد مذهبى خود پابرجا بود و تسليم كسى نمىشد . مخالفان بر ضد او تبليغ مىكردند و خدمات اسلامى او را در خصوص آزادى مسلمانان پنجاب از ظلم و ستم سيكها ، ناديده مىگرفتند .
رجب على شاه دشمنان شيعه را در پنجاب از بين برد و براى تبليغات مذهب شيعه چاپخانهاى به نام مجمع البحرين تأسيس كرد و روزنامه و كتابها را به چاپ مىرساند . كتابهايى بىشمار به وسيلهء اين چاپخانه به بازار آمد كه از آن ميان صحيفهء علويه ، چاپ اول و جواب تحفهء اثنىعشريه تحت عنوان تشييد المطاعن ( چاپ 1284 ه ق )
و غيره به چاپ رسيدند .
فردوس مآب مولانا حامد حسين در سال 1284 ه ق وقتى به لودهيانه آمد مهمان رجب على شاه بود . مولانا رجب على بعد از يك زندگى بسيار آبرومند در سن شصت و پنجسالگى در 20 جمادى الثانى 1286 ه ق در « جگرانون » درگذشت .
از فرزندان او مىتوان ، مولانا شريف الحسن و مولانا شريف الحسين را نام برد .
تصانيف او عبارتند از : كشف الغطا فى تفسير سورهء هل اتى ؛ سرّ اكبر فى تفسير سورهء و الفجر ؛ افادات عليه قصايد مدحيه ائمه ؛ ( فارسى ، چاپى ) .
رحم على 1235 ه ق / 1819 م
مولانا سيد رحم على سونىپتى ، عالم كامل علوم دينى و عقلى و همچنين استاد حكيم ميرزا محمّد كامل شهيد رابع ملجأ شيعيان دهلى واچهه ميان برادر محمّد شاه پادشاه دهلى بود .
سيد مطيع احمد جعفرى ساكن خانيوال مىگويد : وقتى كه عبد العزيز كتاب تحفهء اثنىعشريه را مىنوشت من به سبب خويشاوندى از طرف مادرم مانع شدم كه كتاب را بنويسد اما وى راضى نشد و در همان زمان از حكيم محمد خواست كه جوابش را بنويسد . مولانا در حدود سال 1235 ه ق درگذشت .
از آثار او بدر الدجى را مىتوان نام برد .