به حيدرآباد رفت و با غلام على آزاد بلگرامى براى اولين بار در سال 1160 ه ق و بار دوم در سال 1165 ه ق ملاقات كرد . گويا قبل از اين ملاقات ، آزاد بلگرامى در حدود سال 1147 ه ق با حزين ملاقات كرده بود . مولانا رضى در دار الانشاء شروع به كار كرد و صاحب مقام شد و در دكن هم صاحب تيول گشت و با خانوادهء تفرشى ازدواج كرد .
در سال 1166 ه ق ابو القاسم به دنيا آمد و وقتى جوان شد مولانا ترك دنيا كرده در دايرهء ميرمؤمن گوشهنشين شده بود سپس تمام زندگى خود را به عبادت و رياضت گذارند تا اينكه سرانجام در شب بيست و چهارم جمادى الاول سال 1194 ه ق درگذشت .
از فرزندان او ابو القاسم ( مير عالم درگذشته به سال 1123 ه ق ، ر . ك : شرح حال وى ) و سيد زين العابدين را مىتوان نام برد .
رضى الدّين امروهوى 1233 ه ق / 1817 م
مولا سيد رضى الدّين امروهوى فردى فاضل و پرهيزگار بود و در سال 1233 ه ق وفات يافت ( شرح حالش مفقود شده است ) .
رمضان على 1274 ه ق / 1857 م
سيد رمضان على بن نجف على حسينى در نونهره بلوك غازىپور به دنيا آمد . در محضر استادان معاصر درس خواند و براى تحصيل علم سفرها كرد ، از علما به دريافت مدارك و اجازات نايل آمد . كلمهء « لا إله الّا اللّه » پيوسته بر زبانش جارى بود . فردى زاهد به شمار مىرفت و از غذاهاى بىمزه استفاده مىكرد و معتقد بود كه اين نفس اماره لياقت غذاى خوشمزه را ندارد ، داستان عرفان و ايثار و تقواى او مشهور است . در لكنهو ، عظيمآباد ، بنارس و مناطق مختلف سكونت داشت و همه او را فرشتهاى به صورت انسان مىديدند . در سن بيش از هفتادسالگى در اول محرم سال 1274 ه ق در نونهره وفات يافت .
از فرزندان او بحر العلوم مولانا سيد حسين ، ( درگذشته به سال 1271 ه ق ) را مىتوان نام برد .
رياض بنارسى 1361 ه ق / 1942 م
سيد رياض على بنارسى از علما نبود اما مورّخى وسيع النظر و مصنّفى نكتهسنج به شمار