رستم على عظيمآبادى 1230 ه ق / 1814 م
مولانا رستم على بن مولوى محمد حليم كشميرى ، عظيمآبادى عالم معقولات در « پتنه » بود ، مؤلف تاريخ جهاننما شرح زندگى او را در حدود سال 1223 ه ق نوشته و به عنوان شاگرد خود معرفى كرده است . به قول غلام حسين طباطبايى ، مؤلف « سير المتأخرين » سيد رستم على مردى مستغنى ، گوشهنشين و از علوم ظاهرى بهرهمند بود . كرامات وى بين مردم مشهور است .
وى در زمان « رام نرائن » استاندار دار فانى را وداع گفت و در مقبرهء مير افضل سوداگر كشميرى به خاك سپرده شد . مير افضل سوداگر از معتقدان وى بود . مقبرهء رستم على در محلى معروف و شناخته شده است . در جهاننما او را ميرزا و در سير المتأخرين سيد نوشتهاند .
رشيد ترابى 1326 ه ق / 1908 م 1393 ه ق / 1973 م
از خطباى شبه قاره هند كسانى كه به اوج عظمت و قدرت رسيدند حكيم مقبول احمد ، مولانا سبط حسن ، مولانا كلب حسين ، مولانا سيد محمد دهلوى و مولانا رشيد ترابى ، رضا حسين حايز اهميت خاص هستند .
به قول علامه رشيد ترابى :
پدرش ، شرف حسين ، از متدينين بزرگ حيدرآباد بود ، رشيد ترابى در 1326 ه ق مطابق 1908 م به دنيا آمد . از همان ابتداى كودكى بسيار با ذكاوت و متمايل به دين بود . تحصيلات خود را در مدارس دولتى گذراند و از سال 1938 تا 1940 م وكيل مجلس بود و در ادارهء دولتى كار مىكرد . به سياست علاقهمند و وابسته به نهضت پاكستان بود و همراه با بهادر يار جنگ و قائد اعظم فعاليت سياسى داشت .
رجحان مذهبى و شوق خطابت ، او را تا فراز منبر رسانيد و خيلى زود به شهرت رسيد . از سال 1939 تا 1948 م در مجالس شاه خراسان ، موقعيت مولانا رضا حسين ترابى به اوج رسيده بود و در پاكستان به عنوان خطيب و متفكر شناخته مىشد . در سه چهار سال اخير خطابهها و سخنرانيهاى وى نه تنها از طريق راديو و تلويزيون پخش مىشد ، بلكه نوارهايى بىشمار از راديو و تلويزيون مراكز كراچى ، لاهور ، مولتان حيدرآباد و غيره انتشار مىيافت . از طريق تلفن ، شهر به شهر ، مردم از وجود او استفاده مىكردند ، وقتى وى در « يارك نشتر » ، « خالق ديناهال » يا حسينيهاى وعظ مىكرد جمعيت انبوهى گرد مىآمدند ، شايد در زمان او نظير چنين واعظى