كتابهاى نادر و كميابى را جمعآورى كرده بودند . در قريهاى به نام حيدرآباد واقع در بلوك مونگير يكى از زمينداران كتابخانهاى عالى تأسيس كرده بود . مولانا راحت حسين در آن محل سكونت گزيد و با خاطرى آسوده به تحقيق و مطالعه و تبليغ پرداخت و نماز جمعه و جماعت را برقرار كرد . در اين هنگام از ايالتهاى ديگر از او براى تدريس دعوت مىكردند و او به رياست مدارس مختلف از جمله مدرسة الواعظين برگزيده شد ، اما به خاطر ضعف و بيمارى به زادگاه خويش برگشت و در 26 رمضان 1376 ه ق وفات يافت .
مولانا راحت حسين در فقه ، اصول ، رجال و درايت مايهء افتخار معاصران بود ، مدتى در زمينهء تفسير كار كرد و تفسيرى بزرگ به تحرير درآورد .
تصانيف او عبارتند از : قاطع لجاج ( ميراث ازواج ، فقه ، چاپى ) ؛ تعدية النكاح ( عربى ، چاپى ) ؛ الاستنصار فى حرمة الاستدبار ( فقه ، چاپى ) ؛ منازل آنام ( منازل سفر امام حسين عليه السّلام ، چاپى ، اردو ) ؛ رافع التباس از سند زيارت ناحيه ( ارود ، چاپى 1371 ه ق ) ؛ تفسير انوار القرآن ( اردو ، تا سورهء آل عمران چاپ شده است ) ؛ رسالهء بسط يدين .
فرزندان او عبارتند از : مولانا سيد على صدر الافاضل ؛ مولانا محمد ؛ مولوى محمد حسين ؛ مولوى نور اللّه .
رتن سنگه زخمى 1190 ه ق / 1776 م 1267 ه ق / 1850 م
راجارتن سنگه بن بالك رام بريلوى لكنهوى ، پيرو مذهب هندو بود ، علوم همان مذهب را نيز تحصيل كرد . سپس عربى ، فارسى ، تركى و انگليسى را فرا گرفت ، در فن حساب و نجوم يكتا و در ادب فارسى و لغت استاد بود . پادشاه اوده او را با لقب « فخر الدوله دبير الملك راجارتن سنگه بهادر هوشيار جنگ » ملقب ساخت .
غازى الدّين ( قدرشناس علوم ) او را به اميرالانشايى منصوب و منشى الممالك خطاب كرد و محمّد على شاه او را به سمت ديوان و بخشى منصوب ساخت .
وى در سال 1236 ه ق چهلساله بود در اين هنگام مصحفى به رشتهء تحرير درآورد . يكى از شاگردان ميرزا قتيل بود . استاد و شاگرد هر دو علاوه بر ادبيات فارسى در فلسفه هم معروف بودند . ميرزا قتيل از مذهب هندو ، به اسلام گرويد . رتن سنگه نيز در سال 1264 ه ق علنا شيعه شد و در سال 1267 ه ق درگذشت .