دبير ، سلامت على 1218 ه ق / 1803 م 1392 ه ق / 1875 م
سلامت على دبير بن غلام حسين از اولاد ملا اهلى شيرازى بود . ملا رفيع شاه يكى از بزرگان اين خاندان ، « مير منشى دهلى » بود . پسران وى غلام محمد و غلام حسين به خاطر هرج و مرج سياسى پريشان حال شده بودند و غلام حسين در سال 1224 ه ق به لكنهو آمد . در آن هنگام ميرزا دبير هفتساله بود ، زيرا ولادت وى در 11 جمادى الاولى 1218 ه ق يا 29 اوت 1803 م در محلهء « بلى ماران دهلى » اتفاق افتاد .
وى نزد مولانا غلام ضامن و مولانا ميرزا كاظم على اخبارى ( درگذشته به سال 1249 ه ق ) و ملا مهدى مازندرانى مجتهد ( درگذشته به سال 1259 ه ق ) علوم صرف و نحو ، معانى و بيان ، منطق و فلسفه ، تفسير و حديث ، فقه و اصول را خواند .
ميرزا سلامت على در علوم فارسى و عربى تبحر داشت و فردى عارف ، سخى ، عابد و زاهد بود . اگرچه به عنوان مرثيهگو شهرت داشت ، اما در اصل يك عالم و واعظ بود . و مردم او را به همين عنوانها قبول دارند . بعضيها وى را اخبارى و برخى او را فردى محتاط معرفى كردهاند .
ميرزا در شب 30 محرّم 1292 ه ق صبح هنگام دار فانى را وداع گفت و سيّد ابراهيم بر جنازهاش نماز خواند و در ميان جمعيت انبوه در خانهء خود به خاك سپرده شد .
فرزندان او عبارتند از : ميرزا محمد اوج و ميرزا محمّد هادى حسين عطارد ( درگذشته به سال 1291 ه ق ) .
آثارى كه از او باقى مانده عبارت است از : مراثى و قصايد و مثنويات و قطعات ( عربى و فارسى ، ابواب المصائب ( اردو ) .
دلدار حسين ، مفتى 1285 ه ق / 1868 م
سيد دلدار حسين بن سيد عسكرى بن سيد على رضا ترمذى داعى پورى ، بلگرامى ، فقيه و شاگرد رشيد سلطان العلماء مولانا سيد محمد بود . سلطان العلماء به وى منصب مفتى داده بود .
بعد از جنگ آزادى 1857 م به عراق رفت .
تصانيف او عبارتند از : حجّة الاسلام ؛ رد منتهى الكلام .
فرزندان او عبارتند از : محمد تقى ، محمد رضا ، على نقى كه تا سال 1306 ه ق زنده بود و تقريظى بر رسالهء تحفهء سليمانيه نوشته كه اطلاعات علمى او را به اثبات رسانده است .