382 ) تا آنجا كه لقب « دانشمند خان » را دريافت كرد . در سال 1066 ه ق از منصب بخشىگرى كناره گرفت .
در سال دوم جلوس عالمگير به منصب چهار هزار ذات و دو هزار سوار رسيد و در سال هفتم جلوس به پنجهزارى و در سال هشتم به منصب قلعهدارى و استاندارى و در سال دهم جلوس به مناصب ميربخشى و در سال دوازدهم به حكومت آگره نايل آمد .
عالمگير وى را به لقب دانشمند خان ملقب ساخت و كتابهايى چند از قبيل احياء العلوم غزالى را در نزد وى خواند .
شاه جهان بحث مناظرهاى را بين ملا عبد الحكيم سيالكوتى ( درگذشته به سال 1067 ه ق ) و مولانا دانشمند در زمينهء نحو و تفسير منعقد كرد كه موضوع آن
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
بود .
اين بحث تا مدتى ادامه داشت و سرانجام با رأى ناظر بحث ، سعد اللّه خان ( درگذشته به سال 1066 ه ق ) تمام شد ، در اين بحث هر دو مساوى شدند . اين مباحثه در حدود سال 1065 ه ق برگزار شده بود . در مآثر الامراء آمده است هنگامى كه او به خدمت وارد شد اشارهاى به بحث با ملا حكيم شده بود . پس معلوم مىشود كه ملا شفيع عالم و مناظر بزرگى بوده است .
ملا شفيعا علوم و فلسفهء غربى را هم خوب مطالعه كرده بود . برنى « 1 » مىگويد : وى در زمينهء علوم غربى هم مذاكره مىكرد . يعنى زبان لاتينى و علوم غربى را درك مىكرد . به نظر مردم بعد از دانشمند خان مانند او كسى ديگر در حكومت مغولان در هند ديده نشده است .
داود على عظيمآبادى 1160 ه ق / 1756 م
داود على بن محمد نصير از اهالى شيخپور و عظيمآباد بود . نزد پدرش و علماى معاصر به تحصيل پرداخت و بعد از مشرف شدن به حج و استفاده از محضر علماى عرب و عجم به وطن خود بازگشت و به عبادت و وعظ و تدريس مشغول گشت . در حدود سالهاى بين 1160 و 1170 ه ق وفات يافت .
هامش
( 1 ) - ضياء الدّين برنى ، مؤلف . م