خ
خادم حسين ، مفتى 1318 ه ق / 1900 م 1372 ه ق / 1953 م
مولانا مفتى سيد خادم حسين عالم مشهور ، مبلّغ اسلام ، فردى مقدس و محترم و از « ديره اسماعيل خان » بلوك سرحد » بود ، تعليمات ابتدايى را در مدرسهء عالى رامپور « 1 » تمام كرد و پس از گذراندن دورهء مولوى فاضل وارد سلطان المدارس لكنهو شد و درسهاى متوسطه و عاليه را در نزد آية اللّه استاذ الاكبر مولانا سيد محمد باقر ، مولانا سيد محمد هادى و استادان ديگر تمام كرد و مدارك سند الافاضل و صدر الافاضل را به دست آورد . در سال 1921 م از مدرسهء سلطان المدارس فارغ التحصيل شد و براى آموختن امور تبليغى به مدرسة الواعظين رفت و در آنجا از محضر مولانا سبط حسن و مولانا ابو الحسن كسب فيض كرد . مدرسة الواعظين او را به عنوان مبلغ به سند فرستاد . وى خيرپور را مركز تعليمات خود قرار داد و زندگى خود را در حمايت از اسلام و
هامش
( 1 ) - مدرسهء عالى رامپور ، مدرسهاى معروف در ايالت رامپور است . علماى بزرگ شيعه و سنّى در آن مدرسه تحصيل مىكردند . در سالهاى اخير رئيس آن مدرسه مولانا سيد محسن نواب بود . و آخرين حاكم نواب سر سيد رضا عليخان خدمتى بزرگ به مدرسه كرد . حكومت او در سال 1948 م از وى گرفته شد و در 6 ژوئيه 1966 م درگذشت . آن مرحوم به كتابخانهء ايالتى رضائيه بسيار كمك كرد و اين يكى از مهمترين كتابخانههاى هندوستان است .