احوال و محتاط بود .
در فقه و اصول مجتهد و در علوم معقول و ادبى ماهر بود ، به ترويج علوم و تدريس علاقهء وافر داشت . علماى بزرگ جزو شاگردان وى بودند . وقتى مولانا غلام حسين كنتورى مدرسهء ايمانيه را بنا كرد ، مولانا در آن مدرسه به تدريس پرداخت . در شهر پتنه در منزل نواب لطف عليخان نماز جمعه و جماعت برگزار مىكرد و در سال ، شش ماه در پتنه و شش ماه در لكنهو به سر مىبرد .
در 19 محرم 1302 ه ق درگذشت و در حسينيهء ممتاز العلماء مدفون گرديد .
مولانا حيدر على شاگردان زيادى داشت ، فهرست مختصر شاگردان وى به اين شرح است :
مولانا سيد محمّد باقر ؛ سيد محمد جعفر ؛ فرزندان سيد باقر ؛ مولانا نثار حسين عظيمآبادى ؛ احمد حسين اللهآبادى ؛ على جواد زنگىپورى .
با ديدن فهرست تصانيف مولانا تنوّع ، ذوق و رجحان مخصوص او آشكار مىشود ، تعدادى از تصانيف او از اين قرار است :
شرح زبدة الاصول ؛ رساله در استدلال بر نجاست كفار ؛ حاشيهء شرح لمعه ؛ حاشيهء شرح ملا صدرا ؛ حاشيهء شرح حمد اللّه ؛ ديوان عربى ؛ منشآت العربية .
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 236
مساهمون: سيد مرتضى حسين صدر الافاضل
ص٢٣٦