بر شرح حكمة العين ملا صدرا نگاشت .
اصول فقه شيعه بهاء الدّين عاملى را تدريس مىكرد و شرحى بر زبدة الاصول نيز نوشت .
با استاندار اوده ، نواب ابو المنصور خان پيوند برادرى بسته بود و عمامههايشان را مبادله كرده بودند . مدرسهاى بزرگ در سنديله تأسيس كرد و نواب اوده براى اين منظور كمكهاى مالى بسيار كرد . فرزندش حيدر على كه او نيز شيعه بود مانند خودش از استادان بزرگ به شمار مىآمد .
مولوى حمد اللّه در سال 1160 ه ق در دهلى درگذشت .
تصانيف او عبارتند از : شرح زبدة الاصول ( اصول فقه ، عربى ) ، شرح تصديقات سلّم معروف به حمد اللّه ( عربى ، چاپى ) ، شرح شمس بازغه ( فلسفه ، عربى ) ، حاشيهء صدرا .
فرزندان او عبارتند از : حيدر على و اكبر على .
شاگردان وى عبارت بودند از : قاضى احمد على سنديلوى ، داماد ، ملا باب اللّه جونپورى ، عبد اللّه مخدومزاده سنديلوى ، احمد حسين لكنهوى ، قاضىزاده محمد اعظم سنديلوى .
حيدر حسين نكهت 1315 ه ق / 1897 م 1390 ه ق / 1970 م
مولانا حسين صدر الافاضل از اهالى وزير گنج لكنهو و از افاضل و علما و از شاگردان باقر العلوم مولانا سيد محمد باقر و سيد هادى به شمار مىرفت . در حدود سال 1918 م امتحان صدر الافاضل را گذراند و موفق شد . دوستان مولانا حيدر حسين افرادى بلندپايه ، با ذكاوت و پرهيزگار بودند . از ميان آنها مىتوان مولانا حيدر على ، ملا يوسف ، مولانا سيد محمد امروهوى ، حكيم صادق حسين و ملا محمد جواد مناظر را نام برد .
مولانا حيدر حسين استاد شعر و ادب بود ، در تحرير و تقرير برجستگى خاصى داشت و به زبانهاى اردو ، عربى و فارسى مسلط و در شعر و ادب نيز صاحب امتياز بود .
چون به تبليغات دينى علاقه داشت ، بيشتر در خارج از لكنهو زندگى مىكرد ، بخصوص مردم بمبئى از وجود او بسيار بهره بردند . مدتى در مدرسهء ناظميه و سلطان المدارس لكنهو تدريس كرد . من در مجالس وعظ وى در لكنهو شركت مىكردم .
وقتى لكنهو را ترك كردم ، مولانا نكهت حدود شصت سال داشت . وى در سال 1390 ه ق در لكنهو وفات يافت .