وى در سال 1890 م متولد شد و در سال 1970 م درگذشت .
مولانا در مسايل فقه و اصول و كلام تسلط كامل داشت ، تاريخ و حديث را خوب مىدانست ، در مناظره استاد بود و با مواعظ و مناظرات خود ، خدمات ارزندهاى را ارائه داد .
فردى ساده و بىتكلف و از شهرتطلبى دور بود .
خاقان حسين 1293 ه ق / 1876 م 1374 ه ق / 1945 م
سيد خاقان حسين بن سيد مظفر حسين رضوى ، نوهء نواب سيد محمد آقا مير بود . فقه ، منطق ، ادب عربى و فارسى را همراه با زبان تركى در محضر آقا احمد آذربايجانى آموخت و زبان انگليسى نيز مىدانست و با وجود اينكه فردى ثروتمند و متمكن بود ، علاقهء وافرى به علوم اسلامى داشت و در كانپور زندگى مىكرد .
وى در سال 1876 م زاده شد و در حدود سال 1945 م وفات يافت .
فرزندان او عبارتند از : قيصر حسين و انور حسين .
آثار او عبارتند از : ديوان ؛ معدن الاسرار ( عقايد مذهبى ، فلسفه و افكار حكيمانه و عارفانه ، مشتمل بر سههزار شعر ) ؛ العلم و العمل ( اردو ) ؛ جنبهء عملى مذهب شيعه ، ( چاپى ) ؛ الحكمة اللدنيّة ( عربى ، فلسفه ، چاپى ) .
خدابخش 1240 ه ق / 1824 م
فاضل كامل ، مير خدابخش شاگرد غفران مآب و از اهالى كنتور و نمايندهء آفرين عليخان در لكنهو بود . وى « كربلاى تال كتوره ويكتوريه گنج » را در سال 1232 ه ق ساخت و محل دفن وى نيز در همان جاست .
خورشيد حسن 1311 ه ق / 1893 م 1387 ه ق / 1968 م
مولانا سيد خورشيد حسن فرزند اكبر مولانا سيد بدر الحسن برادر جوانتر نجم الحسن مجتهد