طاب ثراه بود . پدرش يكى از علما و نيز قائم مقام و مأمور عالىرتبهء دولت اوده به شمار مىرفت ، سپس تحصيلدار حكومت محمودآباد شد . مولانا سيد خورشيد حسن بعد از دريافت مدارك ممتاز الافاضل از كالج عربى ناظميه براى دريافت مدرك اجتهاد به عراق رفت و بعد از اخذ مدارك اجتهاد به لكنهو بازگشت و مدتى رئيس نور المدارس امروهه بود ، سپس امام جمعه و جماعت مسجد جامع گيا شد و در آنجا مدت 40 سال زندگى كرد و سرانجام به امروهه بازگشت و در همان جا وفات يافت . خورشيد حسن به عنوان مبلّغ در مدرسة الواعظين لكنهو به خدمات خود ادامه داد و در آخر عمر فريضهء حج را هم ادا كرد و به زيارت كربلا و نجف مشرّف شد . چند كتاب را در « گيا » به چاپ رسانيد . رياست جلسهء ساليانه جامعهء ناظميه را برعهده داشت و در جشن تأسيس پنجاه سالهء جامعه بهترين خطبه را ايراد كرد ، چرا كه وى از خطباى مشهور بود و در زهد و ورع و سادگى شباهت به نجم العلماء داشت . يك پسر و چند دختر از وى بهجا ماندهاند .
تاريخ وفات مولانا خورشيد حسن 23 ژانويهء 1968 م / 26 شوال 1387 ه ق است .
تصانيف او عبارتند از : تنبيه الغافلين ؛ شرح نهج البلاغة ؛ نجم الزائر ، چاپ لكنهو ؛ ترتيب و ترجمهء جوامع الكلم ( چاپ شده ) .
خيرات احمد 1359 ه ق / 1940 م
مولانا خيرات احمد رئيس منطقهاى نزديك به « پتنه » بود ، به علوم دينى علاقهء وافرى داشت كتاب تبليغى وى « نور ايمان » از شصت سال پيش مشهور است و براى خوانندگان كتابى بسيار مفيد است ، با خواندن اين كتاب صدها نفر به مذهب شيعه گرويدهاند .
كمى بعد از سال 1940 م وفات يافت .
فرزندش سرسيد سلطان احمد خان يكى از وكلاى بزرگ شبه قارهء هند بود . در تواضع و اطاعت از والدين ، و محبت به اهل بيت و خدمت به ملت بىمثال بود . وى نيز در سال 1940 م درگذشت .
خيرات على 1220 ه ق / 1805 م
سيد خيرات على بن قنبر على بلگرامى از علماى لكنهو بود . كتابش به نام « خلاصة الايمان » مشتمل بر هجده صفحه در كتابخانهء وزيرى يزد موجود است . تاريخ تأليف كتاب 22 محرم