حسين على جارچوى 1336 ه ق / 1918 م
مولانا حاج حسين على جارچوى فردى مقدس ، پرهيزكار ، فقيه و امام جمعه و جماعت لودهيانه ( شهر مركزى شيعيان در پنجاب متحد ) بود ، وى در 7 ژانويه 1918 م / ربيع الاول 1336 ه ق وفات يافت .
حشمت على 1275 ه ق / 1858 م 1353 ه ق / 1935 م
مولانا سيد حشمت على از اهالى خيراللهپور سيدان ، بخش نارووال ، بلوك سيالكوت ، پدرش حاجى جماعت على شخصى متدين و مقدس بود . ( وى 125 سال عمر كرد ) اين خاندان به سيد شيرازى شهرت داشتند . هنگامى كه همايون پادشاه در هندوستان شكست خورد و به ايران به محضر شاهطهماسب رسيد ، پادشاه ايران به او كمك كرد و تعدادى از اشراف و سادات را به همراه وى فرستاد و سيد سعيد نوروز شيرازى هم در ميان آنان بود و چون اين مرد بزرگوار مستجاب الدعوة بود ، همايون از او خواست كه براى پيروزى شاه دعا كند . سيد هم دعا كرد و دعاى او مستجاب شد . پادشاه بعد از پيروزى به او اجازه داد كه در هركجا مىخواهد زندگى كند و او منطقهء فعلى رسولپور را در نزديكى سيالكوت - كه جايى سرسبز و شاداب بود - انتخاب كرد و خاندان او در اين منطقه پنج روستا را آباد كردند كه از ميان آنها عليپور سيدان و خير اللّه پورسيدان مشهور است . سيد حشمت على در خيراللهپور در خاندان سيد جماعت على در سال 1858 م / 1274 ه ق به دنيا آمد .
بعد از دوران كودكى در مدرسهء مولانا عبد الرشيد كه در همان روستا بود شروع به تدريس كرد . پدرش حاجى جماعت على تصميم گرفته بود كه فرزندش را با علوم دينى آشنا سازد و او را به مدرسهء مولانا ابو القاسم حايرى كه در لاهور بود فرستاد . محل درس در محلهء شيعيان در مسجد نواب بود . حشمت على در اين مدرسه درس مىخواند ، از آنجا كه فردى باهوش و مستعد بود ، نواب نوازش عليخان قزلباش سرپرستى او را به عهده گرفت و او را به كالج اوريانتال فرستاد . وى بعد از گذراندن دورهء مولوى فاضل ، تصميم گرفت كه به لكنهو برگردد .
بنابراين بعد از خواندن دروس نظاميه و تمام كردن دروس تفسير ، حديث و فقه در محضر
هامش
برجسته در شبه قارّهء هند به خدمات دينى اشتغال داشتند .