حسين على بريلوى 1250 ه ق / 1834 م
مولانا حسين على بريلوى يكى از علما و فضلا و فردى بزرگوار بود . در حدود سال 1250 ه ق درگذشت .
حسين مهدى 1393 ه ق / 1973 م
مولانا سيد حسين مهدى مانكپورى ( اللهآباد ) ممتاز الافاضل و مدرس مدرسهء ناظميه بود و ازآنجا به مدرسهء ناصريه منتقل و رئيس آن مدرسه شد . در حدود سال 1973 م دار فانى را وداع گفت .
حسين بن نور الدّين جزايرى 1180 ه ق / 1767 م
سيد حسين فرزند سيد نور الدّين برادر سيد نعمت اللّه آقايى جزايرى ، فردى عالم و فاضل و شاعرى بزرگ بود كه به زبان فارسى شعر مىسرود . پادشاه از او پذيرايى به عمل آورد اما او علاقهاى نداشت در دهلى بماند و ازآنجا به بنگال و سپس با كشتى به نجف رفت . بعد از گذراندن عمرى در مطالعه ، تحقيق ، عبادت و رياضت در حدود سال 1280 ه ق درگذشت . وى فرزندى به نام سيد محمّد على داشت . از آثار او مىتوان كتاب حواشى و تعليقات را نام برد . « 1 »
هامش
( 1 ) - در لابلاى صفحات اين كتاب اسامى گروهى از علماى عرب آمده است كه براى تبليغ و تعليم دينى به ايران و شبه قاره هند سفر كردند و خانوادههايشان در آن مناطق ماندند و به تدريس تفسير ، حديث ، فقه و اصول پرداختند و به پيشرفتهايى نايل آمدند . از ميان علماى آن خاندان سيد نعمت اللّه بن سيد عبد اللّه حسينى موسوى جزايرى را مىتوان نام برد ، وى در الجزاير در روستاى صباغيه به دنيا آمد . به محضر علماى معاصر به شيراز و شوشتر رفت و به تحصيل علم پرداخت و آخرين اجازهء حديث را از علّامه محمّد باقر مجلسى دريافت كرد و در سال 1112 ه ق درگذشت .
فرزندش سيد نور الدّين و خاندانش در حيدرآباد و لكنهو سكونت داشتند كه از ميان آنان مفتى محمد عباس از همه مشهورتر بود . سيد نعمت اللّه سيدآقايى نوهء نعمت اللّه جزايرى ، يكى از اركان زيج محمد شاهى بود و در پيشاور در سال 1151 ه ق وفات يافت . همچنين برادرش سيد حسين بن نور الدّين در دهلى زندگى مىكرد اما به خاطر اوضاع نامساعد و ناراحتكننده به نجف اشرف رفت . از فرزندان ايشان علمايى