شمار مىرفت و در كانپور سكونت داشت .
در تاريخ 23 آوريل 1937 م مطابق محرم 1354 ه ق وفات يافت .
حسين احمد بارهوى 1328 ه ق / 1910 م 1396 ه ق / 1976 م
مولانا حكيم سيد حسين احمد زيدى ، تحصيلكردهء بيروت و رامپور و دانشگاه پنجاب بود . با علم طب آشنايى داشت و به معالجهء بيماران مىپرداخت . به زبان عربى تسلّط داشت و آن را تدريس مىكرد . محل سكونت وى در ريوارى و مولتان بود . من در سال 1954 م با مولانا ملاقات كرده بودم . بسيار خوشاخلاق بود . در آن هنگام تقريبا 50 سال داشت .
وى از دبيرستان دولتى مولتان بازنشسته شد و در همان شهر سكونت گزيد ، در آخر عمر به بيمارى فلج مبتلا شد و چند سال با همين بيمارى به سر برد ، سرانجام در 2 نوامبر 1976 م / 7 ذيقعدهء 1396 ه ق درگذشت . چند فرزند پسر و دختر از او باقى مانده است . آثار او عبارتند از :
اصلاح المصلين ، قرائت و مسائل نماز ، ( دو بار چاپ شد ) ؛ معراج الصلاة و شرح اصلاح المصلين .
حسين اصغر جونپورى 1235 ه ق / 1820 م 1299 ه ق / 1882 م
مولانا سيد حسين اصغر بن مير امام على از اهالى چورا ، بلوك جونپور بود . وى در حدود سال 1235 ه ق متولد شد . در لكنهو نزد مفتى محمد عباس و مولانا سيد حسين عليين مكان درس خواند و پس از آشنايى با علوم متداول ، در فقه و اصول متبحر گشت . به زبانهاى عربى و فارسى مسلط بود ، شعر نيز مىسرود .
سلطان العلماء سيد محمد و عليين مكان به وى اجازهء امامت جمعه و جماعت داده بودند ، مولانا احمد حسين زنگىپورى به سبب زهد و تقوا و ديانتى كه داشت او را وصى و امين خود قرار داده بود . حسين اصغر حق وصايت را به خوبى ادا كرد . وى به انجام فرائض جمعه و جماعت و احكام دين مىپرداخت و در حدود شصت و چهارسالگى در 23 شعبان 1299 ه ق در پتنه درگذشت و در قبرستان تلسى تلسىمندى پتنه به سپرده شد .
مولانا حسين اصغر در پاره غازىپور ازدواج كرده بود و به همين مناسبت به او پاروى