سرگودها فراهم آورد . در اين جلسه ، انگليسيها و شهروندان نيز شركت داشتند و براثر تبليغات مولانا ، وجوه فراوانى جمعآورى شد و نيز جلسهاى بهطور ساليانه در 11 محرم 1326 ه ق در نارووال منعقد شد كه مولانا تحت عنوان زير سخنرانى كرد :
« إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ »
الخ .
براى كمك به دانشگاه علىگره سفرها كرد . چنانكه جلسهاى در گوجرانواله به رياست قلندر حسين ، مهندس منطقه در 10 مارس 1911 م برگزار شد ؛ شيعيان از گوجرانواله و ايمنآباد شركت كردند . اجتماع بزرگى به وجود آمد ، دولتمردان هم حضور داشتند ، مولانا سخنرانى كرد و همه را مجذوب خود ساخت . مردم هم از صميم قلب كمك كردند . در كنفرانس شيعه جهنگ 1923 م به سمت رياست جلسه انتخاب شد . وى در نهضت ساختمان كالج شيعه به اندازهء كافى كمك كرد .
وى در سال 1344 ه ق براى نوبت دوم به سفر حج رفت . بعد از سفر ، كوششهاى وى ادامه داشت . مناطق سيالكوت و پنجاب از فيض و بركات وى بهره بردند ، اوضاع دينى نارووال فقط به خاطر زحمات او بهبود يافت .
وى سرانجام در اول يا دوم ژانويه 1935 م در ساعت ده ( 25 رمضان 1353 ه ق ) وفات يافت . مردم از صبح از بتاله ، امرتسر ، جهنگ ، فتگمرى و لاهور گروه گروه آمدند و در ميان جمعيت انبوهى نماز جنازه خواندند و در حسينيهء خيراللهپور به خاك سپرده شد .
مولانا آرزو داشت كه در خيراللهپور مسجدى بنا كند ، اما اوضاع مناسب حال نبود ، وصيت كرد تا بعد از وى حتما آن مسجد را بسازند ، چنانكه خان بهادر نور محمد ، مأمور معاون عالىرتبهء دولت ، همت كرد و زمانى كه حجّة الاسلام عبد الكريم زنجانى « 1 » از ايران به لاهور آمده بود سنگ بنياد مسجد نهاده شد و به كمك مردم بالاخره ساختمان مسجد به اتمام رسيد و به علاوه مقبرهء بسيار باشكوه مولانا نيز در سال 1970 م به پايان رسيد .
فرزندان او عبارتند از :
سيد محمد حسين شاه ، دكتر محمد طفيل شاه ، مولانا نذير احمد .
تصانيف او عبارتند از :
1 - معراجيه ( اثبات معراج جسمانى ) 2 - رسالهء ضرورت امام
هامش
( 1 ) - حجة الاسلام آقا حاج عبد الكريم زنجانى زعيم الاسلام در سن 58 سالگى در 10 سپتامبر 1968 م وفات يافته است .