ارشاد سلطان العلماء مسايل ضروريه را از كتب احاديث ائمه انام و اقوال علماى كرام - كتب متداول مثل شرائع الاسلام و شرح لمعه و جواهر الكلام را انتخاب و ترجمهء آنها را به زبان اردو شروع كرده بودم كه سلطان العلماء دار فانى را وداع گفت . »
بعد از آن كتاب را كامل كرد و پيش مولانا مفتى محمد عباس از اول تا آخر خوانده و وى نيز اصلاح كرد و به فتواى خود ، مزين ساخت » .
اسلمى در تقريظ آن نوشته است :
« شيخ ، صاحب جامع كمالات صورى و معنوى ، حاوى فضائل ظاهرى و باطنى ، عالم معالم دينيه عارف معارف يقينيه ، رافع اعلام شرايع اسلام ، ناشر رايات و آيات ائمهء انام ، مورد الطاف خفى و جلى بود » .
تصانيف او عبارتند از :
1 - حلية العرائس ( سال تكميل 1287 ه ق ) .
2 - متاع الآخرة .
3 - آيينه حلبى .
امير حسن موسوى 1224 ه ق / 1809 م 1307 ه ق / 1889 م
سيد عبد الهادى شاه چراغ ، جدّ اعلاى سيد امير حسن بن حاجى سيد اكبر على سهارنپورى همراه با محمود غزنوى وارد هند شده بود . مولانا حسن ، فاضل علوم دينى بود و تحصيلات خود را در رشتهء حقوق به پايان رسانيد و مدت پنجاه سال در دادگسترى به عنوان وكيل دعاوى خدمت كرد . علاوه بر املاك اجدادى خود ، داراى زمين و ملك و در عين حال بسيار متقى و پرهيزگار بود . به عربى و فارسى تسلط كامل داشت . در فرصت مناسب به تدريس و بحث و مباحثهء علمى ، مىپرداخت و علماى دهلى و لكنهو به عنوان مهمان بر او وارد مىشدند . در خوشنويسى ، ممتاز و در سرودن شعر به زبانهاى عربى ، فارسى و اردو مهارت داشت و شاگرد مولوى مهدى خان محسوب مىشد .
به علت مرگ فرزند جوانش به اختلال حواس دچار شد و سرانجام در سال 1889 م درگذشت .