امير حسن ، سيد غلام جبار 1360 ه ق / 1940 م
جبار جنگ بهادر ، نواب مولوى سيد غلام جبار امير حسن بن مولوى سيد على حسن از اهالى « شمس علىپور بهيره بلوك فتحپور ، سسوه ( هند ) » بود . وى در علوم دينى و ادبيات عرب استاد بود و فرزندش را نيز تحت تعليم قرار داد . غلام جبار ، تمام تحصيلات خود را در لكنهو به پايان رسانيد و از مولانا كمال الدّين موهانى و تاج العلماء سيد على محمد ، ابو الحسنات و مولوى عبد الحى فرنگى محل علوم منقول و معقول را فراگرفت و مدارك علمى خود را اخذ كرد ، سپس در امتحانات دانشگاه كلكته شركت كرد و به قبولى در رشتهء حقوق در اللهآباد موفق شد .
كار وكالتش در دادگسترى حيدرآباد رونق يافت . نظام دكن او را در اورنگآباد به سمت « ميرعدل » منصوب كرد ، سپس به عضويت عدالت عاليه درآمد و آنگاه به سمت مير مجلس منصوب و در سال 1343 ه ق جزو اركان دادگاه عالى شد .
به زيارت عتبات عاليات توفيق يافت . مديريت روزنامهء « جوبلى » لكنهو به عهدهء او بود . با مسيحيان مناظره كرد و كتابهاى متعددى نوشت ، چندين كتاب نيز در زمينهء حقوق ترجمه كرد .
فرزندش سيد عسكرى يكى از وكلاى معروف است .
امير حسين شاه 1298 ه ق / 1880 م 1387 ه ق / 1967 م
مولانا سيد امير حسين شاه ، فردى مقدس و عالمى پرهيزگار بود . سفرهاى دور و درازى را متحمل شد و درسهاى نظاميه را به پايان رسانيد و طالبان علم را از دانش خود بهرهمند ساخت . به حديث و اخبار فوقالعاده گرايش داشت . در امور دينى بسيار سختگير و به رياضت و كيمياگرى علاقهمند بود . زادگاه او گدايى ، بلوك ديره غازى خان بود و معمولا به طلاب درس مىداد . از تأليفات و شرح حالش اطلاعى در دست نيست . از شاگردان معروفش مىتوان مفتى عابد حسين را نام برد . وفاتش به سال 1967 م در هشتادسالگى اتفاق افتاد .
امير خان ميرميران 1109 ه ق / 1698 م
وى فرزند خليل اللّه خان يزدى و مادرش حميده بانو بيگم دختر يوسف خان و نوهء يمين الدوله