تأسيس كرد كه در آن ، كتابهاى خودش و ديگران را به چاپ مىرسانيد .
در مدت پانزده ماه قرآن مجيد را حفظ كرد و در مسابقات قرآنى پيروز شد . خبر وفاتش در « الواعظ لكنهو » در مارس 1944 م به چاپ رسيد .
از آثار اوست : احقاق الحق لابطال الباطل ( رد ابطال اصول الشيعة بالدلائل العقلية ، چاپ رياض فيض نگينه ، 1324 ه ق ) ترديد الكاذبين ، ( چاپ نگينه ) .
اختر حسين ، نام يكى از فرزندان اوست .
امين الدّين خان حسين 1127 ه ق / 1715 م
مير امين الدّين فرزند سيد ابو المكارم شهود بن مير ابو البقاء امير خان در سال 1120 ه ق رئيس انتظامات « بهكر » و در سال 1214 ه ق حاكم « تهتهه » بود . مرقد او در « مكلى » است و تاريخ وفاتش بر روى سنگ قبر نوشته شده ، عكس آن در تحفة الكرام با عبارت زير به چاپ رسيده است :
« سلامه عليه و عليهم اجمعين الطيبين الطاهرين المعصومين آل طه و يس » .
وى علاقهمند به مطالعه و مباحثه با علما بود و مسجدى نيز در « سكهر » بنا كرد .
آثار او عبارتند از : 1 - رشحات الفنون ( چاپ نول كشور ، تأليف 1123 ه ق ) .
2 - معلومات الآفاق ( خطى ، نوشته شده در تاريخ جمادى الثانى سال 1127 ه ق ، محفوظ در كتابخانهء دانشگاه پنجاب ، ملا قانع تتوى چند واقعه از اين كتاب نقل كرده است ) .
امير محمد تونسوى 1324 ه ق / 1906 م 1394 ه ق / 1974 م
مولوى امير محمد از اهالى « تونسه بلوك ديره غازى خان » ، خطيبى درجهء يك و فاضلى بزرگ و در ادبيات عرب و منطق متبحر بود .
در حدود سال 1940 م بعد از مناظره با مولوى فيض محمد مكهيالوى به مذهب تشيع گرويد و در دايره دين پناه « ويرسى واهن بلوك مولتان » معروف به حسينآباد مدت زيادى به سر برد . چند سال قبل از وفات ، خانهاى در دايره دين پناه ساخت و همانجا سكنى گزيد .
در 8 جمادى الاول سال 1394 ه ق / اول ژوئن 1974 م وفات يافت .
از ميان فرزندان متعدد مولوى تنها غضنفر عباس ، آشنا با علوم دين و سخنران بود .