يافت و تحصيلات ابتدايى را در محضر حكيم سيد على حسن كنتورى آموخت . سپس درسهاى تكميلى خود را در لكنهو نزد مولانا اعظم على ، شاگرد غفران مآب و شيخ ولى اللّه بن حبيب اللّه ( درگذشته به سال 1270 ه ق ) به پايان رسانيد . به تفسير و علوم قرآنى و ادبيات علاقهء مخصوصى داشت .
وى در سال 1292 ه ق درگذشت .
تصانيف او عبارتند از :
1 - منهج السداد ( تفسير قرآن مجيد ) 2 - تفسير سورهء يوسف ( بىنقطه ) 3 - شرح خطبهء شقشقيه 4 - شرح مقامات حريرى 5 - رسالهاى در منطق .
امداد على ، سيد گيرانوى 1224 ه ق / 1809 م 1290 ه ق / 1872 م
اجداد مولانا امداد على بن على احمد از برست بلوك كرنال به كرانهء بلوك مظفرنگر مهاجرت كرده بودند . امداد على مدتى در دهلى ادامهء تحصيل داد و ازآنجا به لكنهو رفت و وارد مدرسهء نصير الدّين حيدر پادشاه شد و به كسب علم پرداخت . از شاگردان خاص مفتى محمّد عباس و سيد العلماء بود . بنا به دستور سيد العلماء ، موعظه و خطابت را شروع كرد و از طرف پادشاه پنج دست خلعت و پانصد روپيه دريافت كرد و لقب سيد الذاكرين گرفت . علاوه بر اين ملكه ( شاهى ) دختر خواندهء خود را به عقد او درآورد . منصب داروغگى و سرپرستى آشپزخانه نيز به او واگذار شد . موعظه و خطابت او مورد توجه دربار پادشاه و نيز عموم مردم قرار گرفت . بعد از اينكه اوده را ترك گفت به كرانه آمد و اقدام به ساختن حسينيه و مسجد كرد . وى در شصتوششسالگى ، در تاريخ 6 رجب 1290 ه ق درگذشت .
توضيح : مولانا آقا مهدى ، نام پدر امداد على را قلندر على نوشته است .
از آثار او مىتوان بحر المصائب ( دو جلد ) را نام برد كه هنوز به چاپ نرسيده است .
امراؤعلى ، شيخ 1314 ه ق / 1869 م
مولانا شيخ امراؤعلى ، شاگرد سلطان العلماء سيد محمد ، متبحر در فقه و علوم دينى بود . در مقدمهء كتابش - حلية العرائس - آمده است - « على بن على المدعو به امراؤعلى » و سپس : « حسب