وقتى روز قيامت فرا رسد خداى حكيم ملائكه را با آن رقعهها فرو ميفرستد هر گاه يكى از آن ملائكه يكى از دوستان آل محمّد را مىبيند يكى از آن رقعهها را كه آزادى از جهنم در آن نوشته شده به وى خواهد داد .
در كتابهاى متعددى كه از آن جمله : كشف ثعلبى و كتاب : فضائل أبى السعادات است در ذيل آيهء 13 سورهء مباركهء دهر كه ميفرمايد : اهل بهشت در بهشت آفتاب و سرمائى نمىبينند .
از ابن عباس نقل مىكنند كه گفت : بعد از آنكه اهل بهشت داخل و ساكن بهشت مىشوند نورى را مىبينند كه بهشت را نورانى مىكند ، اهل بهشت مىگويند :
پروردگارا ! تو در قرآنى كه بپيغمبر خود نازل كردى فرمودهاى : آفتاب را در بهشت نمىبينند .
خطاب ميرسد : اين نور آفتاب و ماهتاب نيست . على و زهراء از يك موضوعى تعجب نمودند و خنديدند ، اين نورانيت بهشت از نور ايشان است .
ابو على صولى و ابو السعادات از ابو ذر غفارى روايت مىكنند كه گفت : پيامبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله مرا فرستاد تا على بن ابى طالب عليه السّلام را بحضور آن حضرت بياورم ، من بخانهء على رفتم و او را صدا زدم ، ولى آن بزرگوار جواب مرا نداد ، نزد پيغمبر خدا آمدم و جريان را گفتم ، فرمود : على در خانه است ، برگشتم ، وقتى داخل خانهء على شدم ديدم : آسيا خود به خود مىچرخد و كسى نزد آن نيست ! ! بعلى گفتم : رسول خدا ترا ميخواهد ، على عليه السّلام بسرعت بحضور پيغمبر آمد ، من جريان آسيا را بعرض پيامبر خدا رساندم ، آن حضرت فرمود : اى ابو ذر تعجب منماى ! زيرا خدا ملائكهاى دارد كه در زمين مىگردند و موكلند كه به آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله كمك كنند .
حسن بصرى و ابن اسحاق از عمار و ميمونه روايت كردهاند كه : فاطمهء اطهر در عالم خواب بود و آسياى وى كار ميكرد ، وقتى اين داستان را براى رسول خدا
بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — صفحة 54
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٤